MASALADESI IS BACK VISIT www.desimasty.com
filesFLASH IS BACK VISIT www.files-flash.com
Register | Login to browse the forum without any restrictions!

Dear Users, if your unable to see the Xossipz mails in your mail Inbox(For Account Activation / Passwor Reset, etc..), please check mail spam folder.


Thread Rating:
  • 3 Vote(s) - 3.67 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Adultery తప్పనిసరై by Lakshmi
PART...21

దిగాలుగా ఇంటికి చేరింది సంజన...
అంత తొందరగా తిరిగి వచ్చిన సంజనను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు వివేక్...
"ఏమైంది సంజూ... ఆరోగ్యం బాలేదా...."
 అడిగాడు...
"అలాంటిదేం లేదు వివేక్... కావాలనే వచ్చేశా.... కొన్ని విషయాల గురించి ఆలోచించ వలసిన అవసరం ఉంది...."
 సోఫాలో కూలబడుతూ అంది సంజన...
" ఓకే... అలిసిపోయినట్లనిపిస్తున్నావ్.. టీ ఏమైనా తాగుతావా....?"


మొదటిసారి ఆల్కహాల్ తీసుకోవడం వల్లనో భరించలేని విషయాలు చర్చించినందువల్లనో గాని సంజన కి తలనొప్పిగా ఉంది... వివేక్ టీ ఇస్తా అనడంతో ఆమెకి ప్రాణం లేచొచ్చినట్టు అనిపించింది... వెంటనే ఓకే చెప్పింది... కొన్ని క్షణాల్లోనే వివేక్ ఆమెకి టీ అందించాడు...
ఆమె టీ తాగుతుంటే ముందర కూర్చొని
"ఆఫీస్ లో ఏమైనా ప్రాబ్లెమ్ వచ్చిందా... "
 అంటూ అడిగాడు..

వివేక్ తో మాట్లాడడానికి ఇదే సరైన సమయం అనుకుంది సంజన....
" అవును వివేక్ ఒక సమస్య వచ్చింది.... దాని వల్ల నా ఉద్యోగమే పోవచ్చు"
 అంది..
" వ్వాట్...."
 అరిచాడు వివేక్...
" ఏమైంది సంజూ... అంతా బాగానే ఉంది అన్నావ్ గా... ఇంతలో ఏం జరిగింది... నిన్ననే వెళ్లి బ్యాంక్ వాడితో పెండింగ్ లో ఉన్న బకాయిల గురించి మాట్లాడి వచ్చాను... పిల్లల ఫీజులు వాటికంటే ఎక్కువగా ఉంటున్నాయి... ఈ పరిస్థితుల్లో నువ్ ఈ మాట అంటావేంటి... నాకేం అర్థం కావట్లేదు.. అసలెందుకు... ఏం... ఎన్టీ... ."
 సనిగాడు వివేక్...

"వివేక్... నువు గాభరా పడి నన్ను గాభరా పెట్టకు ప్లీస్.... నన్ను కాస్త ఆలోచించుకోనివ్వు..."
 అంది సంజన...
" సంజూ... విషయం ఏదైనా నాతో చెప్పు... అన్నీ నీ మీదే వేసుకొని ఇబ్బంది పడవద్దు... ఇద్దరం కలిసి ఏదైనా పరిష్కారం ఆలోచిద్దాం..."
 అన్నాడు వివేక్...
చెప్పడం మంచిదే అనిపించింది సంజన కు..
"వివేక్... టెన్షన్ పడకుండా నేను చెప్పేది సాంతం విను... ఈ రోజు నేను స్నేహని కలిశాను.... ఆనంద్ కి సెక్రెటరీగా నాకిస్తానన్న ప్రమోషన్ గురించి చర్చించాను... "
 చెప్పడం మొదలుపెట్టింది సంజన...
వివేక్ మౌనంగా వింటున్నట్టు తలూపాడు...
"సెక్రెటరీ పోస్ట్ నాకు ఇవ్వడానికి అన్నీ ఓకే గానీ దానికోసం స్నేహ ఒక కండిషన్ చెప్పింది.. "
 అంటూ ఆపింది సంజన...
కండిషన్ ఏమై ఉంటుందో వివేక్ కి చూచాయగా తెలిసిపోతుంది...

"మనం దేని గురించి అయితే భయపడుతున్నామో దాని గురించే చెప్పింది స్నేహ... ఆమె ఉద్దేశ్యం ఏంటంటే.. పోస్ట్ కోసం... నేను ... నేను.... ఆనంద్ తో... "
 పూర్తి చేయలేకపోయింది సంజన... తన భర్తతో ఆ విషయం మాట్లాడడం ఆమెకు చాలా బాధగానూ, ఇబ్బందిగానూ అనిపించింది...
" ఛీ ఛీ ఎంత నీచపు మనుషులు వీళ్ళు.... ఒక మనిషి కష్టాల్లో ఉంటే వాటిని ఇలా వాడుకోవాలని చూస్తున్నారు....అసలు మనుషులా. రాక్షసులా"
 అసహ్యించుకుంది సంజన...
వివేక్ ఏం మాట్లాడకుండా కూర్చున్నాడు... ఏదో దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నాడు...
సంజన కూడా మౌనంగా ఉండిపోయింది...
కాసేపయ్యాక వివేక్ అకస్మాత్తుగా అడిగాడు...
" వాళ్ళ ఉద్దేశ్యం ఏంటి సంజూ... ఒక రాత్రి కోసమా... లేక..."

సంజన ఆ ప్రశ్న విని షాక్ అయింది... నిజానికి ఆమె వివేక్ కూడా తనతో పాటు వాళ్ళని తిడతాడు అనుకుంది... కానీ వివేక్ ప్రశ్న విని ఆమెకు కోపం వచ్చింది....
" ఏమో వివేక్ నాకు తెలియదు... వాళ్ళు ఒక రాత్రి లేదా ఒక రోజుకు అడిగారా... లేక జీవితాంతము అనా అనేది నాకు తెలియదు"
 అంది కోపంగా...
"అంటే సంజూ... అదీ... అసలు స్నేహ ఏం చెప్పిందీ... నువ్వు... ఆనంద్ తో... "
 నసిగాడు ..
తనకు ఇబ్బందిగా ఉన్న అంశంలో... వివేక్ ఇంకా వివరాలు అడుగుతుంటే సంజనకు మరింత కోపం వచ్చింది...

"నీవేం తెలుసుకోవాలి అనుకుంటున్నావు వివేక్... నేను ఆనంద్ ను రెచ్చగొడుతూ ఫ్లర్ట్ చేస్తే సరిపోతుందా లేక ఆయనతో దెంగించుకోవాలా అని అడగాల్సి ఉండెనా స్నేహని... అసలు ఆమెతో ఇలాంటి మాటలు ఎలా మాట్లాడగలను అనుకున్నవ్ నువ్వు..." 
గట్టిగా కోపంతో అంది సంజన
"సంజనా.... కోపం తెచ్చుకోవద్దు... ప్లీజ్... నేను నువ్ జాబ్ మానకుండా ఏదైనా మార్గం ఉందేమో అని ఆలోచిస్తున్నా..."
 అనునయంగా అన్నాడు తలదించుకుని...
సంజన అతని వైపు ఓ పురుగుని చూసినట్టు చూసింది.
"నాకేం తెలీదు వివేక్... ఏదైనా జరగొచ్చు "
 అంది కచ్చగా...
వాళ్లిద్దరి మధ్య కొద్ది సేపటి వరకు ఎలాంటి సంభాషణా జరగలేదు... సంజన కళ్ళు మూసుకుని దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తుంది... వివేక్ తల దించుకుని కూర్చున్నాడు...
"నువ్వేమంటావ్ వివేక్... నేను ఈ జాబ్ మానేసి వేరే ఏదైనా ట్రై చేయనా...? "
 కళ్ళు అలాగే మూసుకుని తల వెనక్కి వాల్చి అడిగింది సంజన ...
"దయచేసి.... యెస్ చెప్పు వివేక్.... యెస్ అనే ఒక్క మాటతో ఈ తలనొప్పికి చెక్ పెట్టు..." 
మనసులో అనుకుంది సంజన... భర్తగా వివేక్ నిర్ణయం తీసుకుంటే తనకు సులువుగా ఉంటుందని ఆశపడింది సంజన....
"అది నీ ఇష్టం సంజనా.... నువ్వేం నిర్ణయం తీసుకున్నా నాకు ఓకే.. "
 సంజన ఆశలపై నీళ్లు చల్లాడు వివేక్... అపనమ్మకంగా కళ్ళు తెలిచి చూసింది... వివేక్ ను చూస్తుంటే ఆమెకు విపరీతమైన కోపం వస్తుంది...
"నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావో నీకు అర్థమవుతుందా వివేక్... ఆలోచించే అంటున్నావా ఆ మాట" 
అడిగింది సూటిగా...

"సంజనా... ఇప్పుడు నాకు జాబ్ లేదు... ఇప్పట్లో దొరికేలా కూడా లేదు... నీకున్న జాబ్ ఒక్కటే మనకు ఆధారం... అదే ఇప్పుడు మనకింత తిండి పెడుతోంది... అలాగని నీకు ఇష్టం లేని పని చెయ్యమని నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టడం నాకు ఇష్టం లేదు... నీకు ఏది కంఫర్ట్ గా ఉంటే అది చెయ్... "
 సంజన మొహం వైపు చూడకుండా ఎటో చూస్తూ అన్నాడు వివేక్...
సంజన సోఫా మీద తల వెనక్కి వాల్చి కళ్ళ మీద చేతిని అడ్డంగా పెట్టుకుంది... వచ్చే కన్నీళ్లని వత్తి పెడుతోంది... అవి బయటకు రావడం ఆమెకు ఇష్టం లేదు... పది నిమిషాల పాటు ఏం మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉండి పోయింది... వివేక్ కూడా తల దించుకుని మౌనంగా కూర్చున్నాడు...
చివరికి సంజన తన కళ్ల మీద నుండి చేతిని తీసింది.... పక్కనున్న టవల్ తో కళ్ళు తుడుచుకుని గట్టిగా నిట్టూర్చింది. ఇప్పుడామె ముఖం తేటగా ఉంది.. వివేక్ ఆమె వైపు చూసాడు... ఆమె ఏదో ఒక నిర్ణయానికి వచ్చిందని అర్థమయింది అతనికి...

" వివేక్ మీద ఆశపెట్టుకోడం అనవసరం... అతడు ఏదో చేస్తాడని... భర్తగా తన బాధల్ని తీరుస్తాడు అని ఎదురుచూడడం వేస్ట్... ఏది చేసినా నేనే చెయ్యాలి.... కానీ చెయ్యడానికి ఒకటే ఆప్షన్ ఉంది....తప్పనిసరిగా నేనిది చెయ్యాల్సిందే.... చేస్తాను కూడా... "
 తనలో తను అనుకుంది సంజన..
అతని వైపు తిరిగి..
"వివేక్.... నేను ఆ ఆఫర్ తీసుకోవాలని అనుకుంటున్నా... ఇక ఏమన్నా జరగని... నేను అన్నిటికీ సిద్ధమయ్యాను... కానీ నువ్వు ఇకముందు ఎప్పుడూ దీని మీద నన్ను క్వశ్చన్ చెయ్యొద్దు... అర్థమైందా... "
 స్పష్టంగా చెప్పింది...
"ఓకే సంజనా.... ఈ విషయం లోనే కాదు మరే విషయంలోనూ నేను నిన్ను ప్రశ్నించను... నువ్వే నిర్ణయం తీసుకున్నా సరే "
 తలెత్తకుండానే జవాబిచ్చాడు వివేక్...
సంజన వెంటనే లేచి స్నేహ ఇచ్చినా కవర్ అందుకొని బెడ్ రూం లోకి వెళ్ళింది...
Reply
బెడ్ రూం
లోపలికి వెళ్లి తలుపులు మూసుకుంది సంజన... బెడ్ మీద కూర్చుని పార్సిల్ తీసి చూసింది...
అందులో ఒక లైట్ పింక్ కలర్ చీర ఉంది... క్లాత్ సాప్ట్ గా ఉంది... సింపుల్ గా ఉన్నా కూడా చూడ్డానికి బాగుంది... మెటీరియల్ బాగా పలచగా ఉన్నట్టు అనిపించింది సంజనకు... తీసి చూస్తుంటే అందులో బ్లౌజ్, లోలంగా కూడా ఉన్నాయి... బ్లౌజ్ కూడా పింక్ కలర్ లోనే ఉండి చీర లాగే బాగా పలచగా ఉంది... స్లీవ్స్ కూడా చాలా చిన్నగా ఉన్నాయి... లంగా తీసుకుని చూసింది సంజన... అది సుమారుగా మోకాళ్ళ వరకే ఉన్నట్టు ఉంది...

సంజన నిట్టూర్చి వాటిని తిరిగి అందులో పెడుతుంటే అందులో చీటీ ఏదో కనబడింది...

" Good girl... No Bra... No Panty"

అని రాసి ఉంది అందులో... అది స్నేహ రాసి ఉంటుందని ఊహించింది సంజన... మరోసారి దీర్ఘంగా నిట్టూర్చింది...
ఈ పరిస్థితుల్లో వెనక్కి వెళ్లే అవకాశం లేదని ఆమెకి తెలుసు... ఇప్పుడామె... ఉన్న జాబ్ నీ, ఉజ్వలమైన కెరీర్ నీ వదులుకునే స్థితిలో లేదు... వదులుకుంటే మళ్లీ కుటుంబం అంతా రోడ్డున పడాలని ఆమెకు బాగా తెలుసు... అందుకే ఏమైనా సరే ముందుకే వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది...
ఆరాత్రి ఆమె నిశ్శబ్దంగా భోజనం చేసి పిల్లల్ని తొందరగానే నిద్ర పుచ్చి బెడ్ రూం చేరింది... తొందరగానే పడుకుంది గానీ... ఆలోచనలతో నిద్ర పట్టలేదు ... అర్ధరాత్రి దాటాక ఎప్పుడో నిద్ర పట్టింది... కానీ పడుకునే ముందు పెట్టుకున్న అలారం ఉదయం అయిదింటికే ఆమెను నిద్రలే పింది...

బద్ధకంగానే కలత నిద్ర నుండి మేల్కొని కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని తలస్నానం చేసి వచ్చింది సంజన... అద్దం ముందు నిలబడి తన నగ్న శరీరాన్ని పరిశీలనగా చూసుకుంది... ఇద్దరు పిల్లల తల్లైనా ఆమె సళ్ళు స్టిఫ్ గా, రౌండ్ గా ఉంటాయి... తెల్లటి తెలుపులో ఎక్కడా చిన్న మచ్చ కూడా లేని సొగసైన శరీరం కలిగి ఉండడం ఆమె ప్రత్యేకత... ఆమె సినిమా హీరోయిన్ టైప్ కాదు కానీ మగాళ్లు కోరుకునే స్ట్రక్చర్ ఆమెది... ముఖ్యంగా గుండ్రటి 36c సైజు సళ్ళు, వాటికన్నా రెండించులు ఎక్కువగా ఉండే ఆమె వెనకెత్తులు చూసే మగాళ్ళ చూపుల్ని అయస్కాంతాల మాదిరిగా లాగేస్తాయి... కానీ ఇవేవీ సంజనకు తెలియవు...

ఒకటికి రెండు సార్లు తనని తాను చూసుకుంది..
"ఎందుకు అంతగా నచ్చాను నేను?.... ఏం చూసి ఆనంద్ ఇంతగా నా వెంట పడుతున్నాడు...?"
 తర్కించుకుంది... ఎంతకీ తెగలేదు... చివరగా ఒక నిట్టూర్పు విడిచి వార్డ్ రోబ్ వైపు కదిలింది... ఒక తెల్లటి బ్రా, పింక్ కలర్ పాంటీ తీసుకొని వేసుకుంది... కవర్ నుండి బ్లౌజ్ తీసి తొడుక్కుంది... బ్రా మీద ఆ బ్లౌజ్ చాలా టైట్ గా ఉందామెకు... బ్రా లేకపోతే సరిగ్గా సరిపోతుంది... ఇంత కచ్చితంగా వాళ్ళకి తన సైజెలా తెలిసిందా అని ఆశ్చర్య పోయింది సంజన... లంగాను, చీరను కట్టుకొని చూసుకుంది... చిన్న స్లీవ్స్ వల్ల ఆమె చేతులు భుజాల వరకు నగ్నంగా కనిపిస్తున్నయి... చీర పూర్తిగా శరీరానికి

అతుక్కుని ఉన్నట్టుగా ఉంది. ఆమె వెనకెత్తులు విశాలంగా సెక్సీ గా ఉన్నాయి... అసలే ఎర్రగా ఉండే ఆమె పెదాలు కొద్దిగా లిప్స్టిక్ అద్దేసరికి తేనెలో ముంచి తీసిన స్ట్రాబెర్రీలలా ఉన్నాయి...

దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకొని వదిలింది సంజన... ఆమెకు చేస్తున్న పని మీద మనసు నిలవడం లేదు... గుడ్డిగా చేసుకుంటూ వెళ్తోంది... ఈ రోజు ఆమె తన బాస్ ముందు... అతనికి ఇష్టం వచ్చినట్టు తనను వాడుకొమ్మంటూ నిలబడబోతోంది... అలాంటప్పుడు ఇంకెలా కుదురుగా పని చేసుకోగలదు....
పూర్తిగా రెడీ అయ్యాక బయటకు వచ్చింది సంజన...
" వివేక్... నేను ఆఫీస్ కి వెళ్తున్నాను.... పిల్లల్ని కాస్త చూసుకో" అంది...
ఆమెను ఆ చీరలో, స్లీవ్ లెస్ బ్లౌజ్ లో చూసి స్టన్ అయిపోయాడు వివేక్... కానీ ఆమెను ఏమీ అడగలేదు.... సంజన కూడా ఆ చీర సంగతి వివేక్ కి చెప్పలేదు...
"ఓకే... కానీ ఏదైనా తిని వెళ్ళు " అన్నాడు
" లేదు వివేక్.... నేను ఆఫీస్ కి వెళ్ళాక తింటా... అంతే కాదు నేను మళ్లీ ఎప్పుడు వస్తానో కూడా తెలియదు.... మరీ ఆలస్యం అయ్యెట్టుంటే మెసేజ్ పెడ్తా.... Bye " అంటూ బ్యాగ్ అందుకుని బయలుదేరింది...

సంజన నోటి నుండి ఆ మాటలు వినగానే వివేక్ గుండె బద్దలయినట్టుగా ఫీల్ అయ్యాడు... తన భార్య ఆమె బాస్ తో పడుకోవలసి రావచ్చు గనుక రావడానికి ఆలస్యం అవ్వొచ్చని తనతోనే చెబుతుంది... ఆ ఆలోచన అతన్ని విపరీతంగా బాధించింది కానీ అదే సమయంలో అతని అంగం గట్టిపడడం అతని దురదృష్టం...
Reply
ఫ్లాట్ నుండి బయటకు వచ్చినప్పటి నుంచి ఆఫీస్ చేరేవరకు చాలా మంది మగవాళ్ళు... కొంతమంది బాయ్స్ కూడా తనను గుచ్చి గుచ్చి చూడడం గమనించింది సంజన... తమ ఎదురు ఫ్లాట్స్ లో ఉండే కాలేజ్ అబ్బాయి బైక్ ఆపి మరీ గుడ్ మార్నింగ్ చెప్పాడు... తను అందంగా కనిపిస్తున్నాను అని సంజన కు తెలుసు... కానీ ప్రత్యేకంగా తననే చూస్తున్నరని  ఆమె కాస్త ఆలస్యంగా పసిగట్టగలిగింది...
ఆఫీస్ చేరుకున్నాక తన కాబిన్ లోకి వెళ్ళింది... టెన్షన్ వల్ల ఆమెకి చెమటలు పడుతున్నాయి... ఒక పెద్ద గ్లాస్ లో నీళ్లు తీసుకొని గడగడా తాగేసింది... తన సీట్లో కూర్చుoదో లేదో ల్యాండ్ ఫోన్ రింగ్ కావడంతో ఉలిక్కిపడి వణికింది...

"సంజనా ఒకసారి నా క్యాబిన్ కి రాగలవా" 
ఆనంద్ గొంతు వినబడింది ఫోన్లో....

"ఎ.. ఎస్ సర్... ఒక పది నిమిషాలు... " చెప్పింది సంజన .... ఆమెకి ఇంకా వణుకు తగ్గలేదు...
చీర విషయంలో ఆమెకి ఏదోలా ఉంది... రకరకాల ఆలోచనలు ఆమెలో తిరుగుతూ ఉన్నాయి...
కుర్చీలోంచి లేచి కాసేపు అటూ ఇటూ తిరిగింది...
ఆగి దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుని రెస్ట్ రూం కి వెళ్ళింది...

3-4 నిమిషాల తర్వాత బ్రా, పాంటీలు చేతిలో పట్టుకొని బయటకు వచ్చింది... డ్రా తెరిచి వాటిని అందులో పడేసింది... (మీ ఊహా సరైనదే... సంజన ఇప్పుడు బ్రా, పాంటీ లు లేకుండానే ఉంది...)
టైట్ గా ఉన్న బ్లౌజ్ ఆమె నిపుల్స్ ని వత్తేస్తుంది... రోజులా కాకుండా కింద చల్లగా గాలి తగులుతుంటే కొత్తగా ఉందామెకు... వీటితో పాటు పక్క గదిలోనే ఆనంద్ ఉన్నాడన్న స్పృహ కలిసి ఆమె ఆడతనం కొద్దిగా తడిగా మారింది... నిపుల్స్ గట్టిగా మారి నిక్కబొడుచుకొని పల్చటి బ్లౌజ్ నుండి పొడుచుకొని వస్తున్నాయి... పింక్ కలర్ బ్లౌజ్ నుండి డార్క్ బ్రౌన్ కలర్ లో లీలగా బయటికి కనిపిస్తున్నాయని చీరను వాటికి అడ్డంగా సర్దింది సంజన...

" కాసేపట్లో అతడు నిన్ను ముట్టుకొంటాడు... ముద్దెట్టుకుంటాడు.... తర్వాత నిన్ను ఆ స్నేహలా దెం....
ఓహ్.... సంజనా... కూల్...ఎక్కువగా రియాక్ట్ కాకు..." 
తనకు తాను చెప్పుకుంది సంజనా...  జరగబోయే దానికి తనకు తానే prepare చేసుకున్నట్టు ఉంది సంజన స్థితి...

నెమ్మదిగా వెళ్లి డోర్ మీద తట్టింది...

"యెస్ ... కమీన్...." "
" గుడ్ మార్నింగ్ సర్..." చెప్పింది సంజన తటపటాయిస్తూ...
" గుడ్ మార్నింగ్..." అంటూ ఆనంద్ తలెత్తి సంజన వైపు చూసాడు... ఆమె ముందుగా ఊహించినట్టుగా అతని చూపులో ఎలాంటి తేడా కనబల్లేదు సంజన కు... చాలా మామూలుగా పని చేసుకుంటూ చెప్పడం మొదలెట్టాడు...
"సంజనా.... ఆ ల్యాండ్ ఇష్యూ సెటిల్ అయింది... ఇందాకే అశోక్ చెప్పాడు... మనం ఈ రోజే కాంట్రాక్ట్ సైన్ చెయ్యాలి.... నువ్వీ ఫైల్ చూసి ఒక సారి రివ్యూ చెయ్...." చెప్పాడు ఆనంద్ తల కూడా ఎత్తకుండానే....

" ఏ... ఎస్ సర్" 
అంది సంజన...

"గుడ్... టేబుల్ మీద ఉన్న ఆ రెడ్ కలర్ ఫైల్ ను రివ్యూ చెయ్... " అన్నాడు పని చేసుకుంటూనే...
ఆమెకు అంతా confusing గా ఉంది... రాగానే ఒక సారి చూసాక మళ్లీ తల ఎత్తి చూడనేలేదు ఆనంద్... తల వంచుకుని తన పని చేసుకుంటున్నాడు...
" అసలు ఈ చీరను చూశాడా..." అనుమానం కలిగింది సంజనకు...
" ఓకే సర్..."  అని ఫైల్ తీసుకుని" ఇక నేను వెళ్లనా సర్" అడిగింది...
" Ok... ఒక గంట లోపల పని పూర్తి చెయ్యి...." చెప్పాడు ఆనంద్ ఏవో పేపర్లు తిరగేస్తూ...
సంజన నిశ్శబ్దంగా ఆ గది నుండి తన క్యాబిన్ కి వచ్చేసింది... ఆమెకి అంతా అయోమయంగా ఉంది...
"అతడు పంపిన చీరని బ్రా కూడా లేకుండా కట్టుకుని అతని ముందు నిలబడితే కనీసం సరిగ్గా చూడనైనా లేదు... ఏమనుకుంటున్నాడు..." తనను తానే ప్రశ్నించుకుంది సంజన..
అద్దం ముందు నిలబడి ఒకసారి పరిశీలించి చూసుకుంది సంజన... అప్సరసలా ఉన్నాను అనిపించింది ఆమెకు.... కళ్ళు తిప్పుకోలేనంత సెక్సీ గా ఉంది... ఆమె చను మొనలు బిరుసెక్కి బ్లౌజ్ నుంచి పొడుచుకుని వచ్చి కనబడుతున్నాయి... ఆనంద్ ఎందుకు అలా చేశాడో అర్థం  కాలేదు ఆమెకు...
"ఇంత సెక్సీ గా ఉంటే ఎందుకు ఆనంద్ పట్టించుకోలేదు... ఒకవేళ అతను నన్ను ఇష్టపడట్లేదా..." అనుకుంది సంజన...

రెండు నెలల కింద తనతో తనతో గడపమని అడిగితే   ఇబ్బంది పడిన ఒక సామాన్య ఇల్లాలు...  ఈ రోజు అదే మనిషి తనను సరిగా చూడలేదని బాధ పడుతోంది... రెండు నెలల్లో ఎంత మార్పు... అయితే అలా తాను మారిపోయినట్టు కూడా ఆమెకు తెలియడం లేదు....
Reply
PART-22
"ఆనంద్ పంపించిన చీరను అతను కోరుకున్నట్టే కట్టుకొని అతని ముందుకు వెళ్తే... ఎందుకు పట్టించుకోలేదు..." అనేది అర్థం కాలేదు సంజనకు...
కాసేపు ఆలోచించి ...
"పోనీలే ... ముందు పని సంగతి చూద్దాం... " 
అనుకుంటూ...

తన సీట్ లో కూర్చుని ఫైల్ ఓపెన్ చేసింది .... ముందు రిసెప్షన్ కి కాల్ చేసి ఎవరూ తనని డిస్టర్బ్ చేయవద్దని చెప్పింది...
తర్వాత శ్రద్ధగా ఫైల్ చదవడం ప్రారంభించింది... ముఖ్యమైన విషయాలను ఇంకో చోట నోట్ చేసుకో సాగింది... ఉదయం నుండి జరిగిన విషయాలు, ఆలోచనలు, బాస్ నుంచి ఎదురైన తిరస్కారం అన్నీ కలిసి కాస్త చికాకుగా ఉండడంతో ఫైల్ పరిశీలన అంత సాఫీగా సాగట్లేదు... ఒకటికి రెండు సార్లు చదువుతుండడం తో నెమ్మదిగా జరుగుతోంది...

డౌట్స్ వచ్చిన ఒకటి రెండు సందర్భాల్లో లీగల్ డిపార్ట్మెంట్ కి ఫోన్ చేసి వివరాలు తెలుసుకుంది.... వాటిని కూడా తాను తయారు చేస్తున్న నోట్స్ కి జత చేసింది.
మొత్తానికి సుమారు రెండు గంటల సమయం పట్టింది సంజనకు అదంతా పూర్తి చేయడానికి... పని పూర్తయినా అంత సమయం తీసుకున్నందుకు ఆమెకు సంతోషంగా అనిపించలేదు... అంతా సిద్దం అయ్యాక ఆనంద్ కి ఇంటర్కంలో call చేసింది...

"సర్... డాక్యుమెంట్ రివ్యూ పూర్తయింది... దాదాపుగా అంతా పక్కాగానే ఉంది.... కొన్ని చిన్న చిన్న కరెక్షన్స్ ఉన్నాయి... కానీ అవి లెక్కలోకి వచ్చేంత పెద్దవి కావు "
చెప్పింది సంజన...
" ok... గుడ్ ... సీరియస్ ప్రాబ్లమ్స్ ఏమన్నా ఉండెనా... ఇంత టైమ్ తీసుకున్నావు... " అడిగాడు ఆనంద్...
"అలాంటిదేం లేదు సర్... లీగల్ డిపార్ట్మెంట్ వాళ్ళతో మాట్లాడి కొన్ని విషయాలు క్లారిఫై చేసుకోవాల్సి వచ్చింది.... అందుకే... " సంజాయిషీ గా చెప్పింది...
" ok ok... నేను నీకో mail పంపాను.... బిల్డింగ్ ప్లాన్ ఉందందులో....అది కూడా డాక్యుమెంట్ కి జతచేయాలి... నువు ఇంజినీరింగ్ డిపార్ట్మెంట్ వాళ్ళకి call చేసి ఆ ప్లాన్ డిస్కస్ చేసి ఫైనల్ చెయ్... ఇదంతా వీలైనంత తొందరగా పూర్తి చెయ్... మనం ఈ రోజు సాయంత్రం అయిదింటి కల్లా ప్రపోజల్స్ సబ్మిట్ చేయాలి..."

సంజన వాచ్ వంక చూసింది... అప్పుడు 12 అవుతుంది... ఇప్పుడీ పని చాలా time తీసుకుంటుందని తెలుసామేకు... బహుశా రోజంతా పట్టొచ్చు కూడా... ఇంతకు ముందయితే ఇలా కాలంతో పోటీ పడి పని చేయడం ఆమెకు చాలా ఇష్టంగా, ఉత్సాహంగా ఉండేది... కానీ ఈ రోజు పరిస్తితి వేరు... ఈరోజు ఆమె పని మూడ్ లో లేదు... ఆమె రావడమే ఆరోజు పని చేయడానికి రాలేదు... తన బాస్ చూపుల్ని, ఆపై చేతుల్ని, చేతల్ని భరించడానికి సిద్ధపడి వచ్చింది... తన జీవితంలోనే ఒక కఠినమైన పరీక్షను ఎదుర్కోవడానికి prepare అయ్యి వచ్చింది... కట్టుకొచ్చిన చీర ఆ విషయాన్ని మాటి మాటికీ గుర్తు చేస్తుంది...

కానీ ఇక్కడ జరిగింది వేరు... బాస్ తనను చూడనైనా లేదు... పైగా విపరీతంగా పని చెప్తున్నాడు... తాను ఈ రోజు ఎదుర్కోవాల్సిన కఠిన పరీక్ష ఈ రోజు కాకపోయినా... ఏదో ఒక రోజు ఎదుర్కోవాల్సిoదే అని ఆమెకు తెలుసు... అయితే దానికోసం ఎదురు చూడడం నరకంగా అనిపిస్తుంది ఆమెకు....
" Yes .. yes sir" అంది కాస్త తడబడుతూ...
" ok... గుడ్....
సంజనా... నీకేదన్నా ఇబ్బందిగా ఉందా. .. లేట్ గా రెస్పాన్స్ ఇస్తున్నవ్.... ఎప్పుడూ షార్ప్ గా రెస్పాండ్ అయ్యేదానివి కదా.. " 
అడిగాడు ఆనంద్...

"అలాంటిదేమీ లేదు సర్.... అయిదింటికల్లా పని పూర్తవుతుంది"
" Then ok..." అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు ఆనంద్.
ఒక్కసారి తల విదిలించి పనిలో పడింది సంజన... ఇంజినీరింగ్ టీంని కన్సల్ట్ చేసింది... ఫోన్ లోనే వాళ్ళతో విపులంగా చర్చించింది... మరొకసారి ప్రపోజల్ డాక్యుమెంట్ చదివింది... అవసరమైన చోట మార్పులు చేర్పులు చేసింది... ఎవరెవరికో కాల్ చేసింది... క్రమంగా పనిలో వేగం పెంచింది...

సాయంత్రం అయిదింటికి కొద్ది నిమిషాల ముందే ప్రపోజల్స్ పూర్తిగా సిద్దం చేసింది... ఇతర డిపార్ట్మెంట్ హెడ్స్ కి పంపించి వాళ్ళ అప్రూవల్ కూడా తీసుకుంది... అన్నీ మరోసారి చెక్ చేసి క్లయింట్ కి ప్రపోజల్స్ mail పంపింది....
అంతా పూర్తయిందని చెప్ప్పడానికని ఫోన్ అందుకుని ఆనంద్ కి కాల్ చేసింది...
"సర్... అంతా సెట్ చేసి... ఫైనల్ ప్రపోజల్ క్లయింట్ కి పంపించాను ..." 
చెప్పింది


" Haa.... Mail చూసాను... గుడ్ వర్క్.... ఒకసారి ఇక్కడకు రాగలవా" చెప్పాడు ఆనంద్..
" సర్... అలాగే సర్..." అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి బాస్ రూం కి బయలుదేరింది సంజన...
ఆమె తను విప్పేసిన బ్రా, పాంటీ లని మళ్లీ వేసుకోనే లేదు... తను బయలుదేరుతుంటే ఆ విషయం గుర్తొచ్చింది...
"దేవుడా.... పొద్దున్నించి బ్రా వేసుకోకుండా ఇలాగే పని చేశానా... చీ చీ " 
అనుకుంది మనసులో.... ఆ ఆలోచన రాగానే నిపిల్స్ గట్టిపడి బ్లౌస్ నుండి పొడుచుకు రాసాగాయి... బ్లౌజ్ క్లాత్ రాపిడికి అవి మరింతగా గట్టిపడ్డాయి...


అలాగే వెళ్లాలా లేక బ్రా, పాంటీలు వేసుకొని వెళ్లాలా అని కాసేపు ఆలోచించింది సంజన... అలాగే వెళ్లి సెడ్యూస్
చెయ్యాలా... లేక బ్రా వేసుకొని వెళ్లి ఈ రోజుకి తప్పించుకోవాలా అంటూ తర్జన భర్జన పడింది... ఏం చెయ్యాలో అర్థం కాలేదు ఆమెకు... చివరికి బ్రా వెయ్యకుండానే వెళ్ళడానికి సిద్ధమయింది...
" ఒకవేళ మళ్లీ పట్టించుకోక పోతే....?" సందేహం కలిగింది...

హార్ట్ అయిన ఆమె ఈగో వెనక్కి లాగుతోంది...
" ఈ సారికి వెళ్లి చూద్దాం .ఏమౌతుందో...." తనకి తనే
నచ్చజెప్పుకుని ఆనంద్ గదికి నడిచింది....
డోర్ మీద తట్టి...
" May I come in Sir" 
అంది..

" యెస్... రా సంజనా.... నీ కోసమే చూస్తున్నాను" అన్నాడు ఆనంద్...
రిలాక్స్ గా కూర్చుని ఉన్నాడు .. మానిటర్ వైపు చూస్తున్నాడు గానీ ఏదో పని చేస్తున్నట్టుగా కాక యధాలాపంగా చూస్తున్నట్టుగా ఉన్నాడు...
సంజన దగ్గరగా వచ్చాక
" సంజనా.. . ఈ రోజుకి పని అయిపోయింది.... ఇప్పుడు మనం కాసేపు నీ ఫ్యూచర్ పొజిషన్ గురించి మాట్లాడుదాం .." అన్నాడు...
సంజన గుండె వేగం ఒక్కసారిగా పెరిగిపోయింది...
"నువు స్నేహ తో మాట్లాడావు కదా.... స్నేహ నీకు అన్ని విషయాలూ చెప్పి ఉంటుంది.... నువు కూడా వాటన్నింటికీ ఒప్పుకున్నావనుకుంటా...యాం ఐ రైట్..." సూటిగా చూస్తూ అడిగాడు ...
" ఎ... ఎస్.. సర్ " అంది సంజన తడబడుతూ... ఆమె ఎప్పటినుండో అనుకుంటున్నది ఇప్పుడు ముందుకు వచ్చింది... తన బాస్ తన డ్రెస్ గుర్తుపట్టాడు... అందుకే డైరెక్ట్ గా విషయంలోకి వచ్చాడు... ఆమెకు ఒళ్లంతా కరెంట్ ప్రవహిస్తున్నట్టు గా ఉంది... తరువాత ఏం జరుగుతుందో అని కొంచెం టెన్షన్ గా ఉంది...

"సంజనా... నీకు స్నేహ చెప్పిందంతా ... ఇన్నాళ్లు నాకు స్నేహ అందించిందే... ఒక సెక్రెటరీ గా, కేర్ టేకర్ గా... ఆమె చేసినవే... " అంటూ కాసేపు ఆగాడు ఆనంద్..
"కానీ సంజనా... నేను నీ నుంచి అంతకన్నా ఎక్కువ ఆశిస్తున్నాను.." అంటూ ఆమె వైపు సూటిగా చూసాడు...
సంజన ఆశ్చర్య పోయింది...
"అంత కన్నా ఎక్కువ నేనేం చేయగలను " 
అనుకుంది సంజన...

అదే రూమ్ లో అతను స్నేహని ఏ రేంజ్ లో వాయించాడో ఆమె కళ్ళారా చూసింది... ఒక ఆడదానిగా ఆమె ఇంకేం ఇవ్వగలదు... అయోమయంగా గా ఆనంద్ వైపు చూసింది...
"Confusing గా ఉందా... అర్థమయ్యేలా చెప్పనా...." కొంటెగా అడిగాడు ...

" ఓకే... ఒకసారి ఇలా నా ముందుకు వచ్చి నిలబడు... నువు నాకోసమే ఈ చీరలో కష్టపడి ఇలా తయారయి వచ్చావని నాకు తెలుసు... నేను నీ శ్రమకి విలువ ఇవ్వాలిగా... అందుకని ఇక్కడకు వచ్చి నీ భుజం మీది నుండి ఆ పైటను తొలగించు...." అధికారికంగా అన్నాడు ఆనంద్....
సంజన తటపటాయించింది... అంత సడెన్ గా అలా అడుగుతాడని ఆమె ఊహించలేదు... ఊపిరి వేగం పెరిగింది... దానికి అనుగుణంగా ఆమె పాలిండ్లు పొంగి లయబద్దంగా కదులుతున్నయి.... ఏం చేయాలో తేల్చుకోలేక కళ్ళు వాల్చి నేలచూపులు చూస్తోంది...

ఆనంద్ వేగంగా అక్కణ్ణుంచి లేచి రూంలో మరో పక్కన ఉన్న సోఫా దగ్గరకు వెళ్ళాడు... అందులో రిలాక్స్ గా కూర్చుని తన ముందు ఉన్న కార్పెట్ ను చూపిస్తూ...
" come on సంజనా.... డోంట్ వేస్ట్ టైమ్..." 
అన్నాడు...

సంజన చిన్నగా నిట్టూర్చి అతని వైపు కదిలింది... అతని ముందు కార్పెట్ పై నిలబడి జాగ్రత్తగా కొంగుకు ఉన్న సేఫ్టీ పిన్ తొలగించింది... అంతసేపూ ఆమె కళ్ళు నేలనే చూస్తున్నాయి... పిన్ తీసాక కొద్దిగా కళ్ళు ఎత్తి అతని వైపు చూసింది... ఆనంద్ సోఫాలో రిలాక్స్ గా కాళ్ళు జారవిడిచి కూర్చుని ఆమె వైపే చూస్తున్నాడు... సంజన వెంటనే కళ్ళు దించేసింది... అతన్ని సూటిగా చూడలేక పోతుందామే... సిగ్గు, బిడియం కలగలిసి ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి...

కట్టుకున్న మొగుడికే తన సళ్ళు చూపించడానికి సిగ్గు పడే ఒక సామాన్య ఇల్లాలు... ఈ రోజు తన బాస్ ముందు కొంగు జార్చి చూపించాల్సి వస్తుంటే... సిగ్గుతో చితికిపోతుందామే... అయినా తప్పదన్నట్టు.... తటపటాయిస్తూనే భుజం మీది నుండి కొంగుని నేల మీదికి జార్చి గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంది... అసంకల్పితంగా ఆమె చేతులు సళ్ళకి అడ్డంగా వెళ్లిపోయాయి... ఎడమ చెయ్యి కుడి రొమ్ముని, కుడి చెయ్యి ఎడమ రొమ్ముని క్రాస్ గా కవర్ చేశాయి....
" ఏయ్ సంజనా... అదేం పని.... నువు నాకోసమే రెడీ అయ్యావని తెలుసు నాకు.... మళ్లీ ఈ రచ్చ ఎందుకు.. " అన్నాడు..
సంజన మౌనంగా అలాగే నుంచుంది... విపరీతమైన సిగ్గుతో నిలువెల్లా వణుకుతోంది... చేతులు సళ్ళని అలాగే కప్పి ఉన్నాయి... ఊపిరిలో మరింత వేగం పెరిగింది... సళ్ళు ఇంకాస్త ఉబ్బగా... కాళ్ళ మధ్య తడి చేరినట్టుగా అనిపించిందామెకు...
" ohh... సంజనా... సిగ్గు పడొద్దు... ఏదీ ఆ చేతుల్ని అక్కణ్ణుంచి తీసి తల వెనక్కి పెట్టు.... ఉమ్మ్.. ఫాస్టుగా. " అన్నాడు ఆనంద్....

సంజన ఒక సారి గట్టిగా శ్వాస తీసుకుని చేతులు తీసింది... తల వెనకగా తీసుకెళ్ళి ఒకదానితో మరొకటి పెనవేసింది... కళ్ళు ఇంకా మూసుకునే ఉన్నాయి... భారంగా తీస్తున్న ఊపిరికి అనుగుణంగా ఆమె సళ్ళు పైకీ కిందికీ లయబద్దంగా కదులుతున్నయి... పల్చటి బ్లౌజ్ నుండి వాటి షేప్, సైజ్, కలరు క్లియర్ గా కనబడుతున్నాయి... ముదురు రంగు లో ఉన్న నిప్పిల్స్ పొడుచుకొస్తున్నాయి... చేతులు పైకెత్తి ఉండడంతో స్లీవ్ లెస్ బ్లౌజ్ వల్ల ఒక్క వెంట్రుక కూడా లేని ఆమె చంకలు నున్నగా మెరుస్తున్నయి....

కళ్ళు తెరిచి చూడడానికి సంజనకి సిగ్గుగా ఉంది... ఆమె కాళ్ళమధ్యలో మరింత తడి చేరింది... సళ్ళు ఇంకా అదిరిపడుతూనే ఉన్నాయి... ఇద్దరి మధ్యా నిశ్శబ్ధం రాజ్యమేలుతుంది.... ఆనంద్ తనని చూస్తూ ఎంజాయ్ చేస్తున్నట్టు ఆమెకు తెలుసు...ఆ ఆలోచన ఆమె కాళ్ళ మధ్య మరింత అలజడి సృష్టించింది... కళ్ళు మూసుకుని తరువాతి దాని కోసం ఎదురు చూస్తుంది...
ఇంతలో ఏదో శబ్దం వినిపించింది... అదేంటో ఆమె వెంటనే పసిగట్టిoది...
"Ohh... Godddd... కిటికీ ఎందుకు తెరుస్తున్నడు... " 
తనలో తను అనుకుంది సంజన... కొద్దిసేపటికి మూసి ఉన్న ఆమె కళ్ళ మీద సన్నటి వెలుగు ప్రసరించింది...


మెల్లిగా కళ్ళు విప్పి చూసింది సంజన... ఆమె ఊహించినట్టుగానే కిటికీ తెరిచి ఉంది... సాయంత్రపు సూర్య కిరణాలు సూటిగా ఆమె మీద పడుతున్నాయి... ఆ వెలుగు అప్పటివరకు అప్పటివరకు దాగి ఉన్న ఆమె అందాలని బహిర్గతం చేసింది...
బ్లౌజ్ ఆమె సళ్ళని నిండుగా కప్పి ఉంచింది... అయితేనేం అవి పూర్తిగా కనబడుతున్నాయి... ఆ విషయం అర్థమవుతూనే సంజన కి ఊపిరి ఆగినట్టనిపించింది.... మెల్లిగా కళ్ళు ఎత్తి ఆనంద్ వైపు చూసింది...

అతడు సోఫాలో హాయిగా కూర్చుని ఉన్నాడు... అతని చూపులు ఆమె నిండైన సళ్ళని సూటిగా గుచ్చుతున్నాయి...అతని కళ్ళు చూస్తుంటే బాగా ఎంజాయ్ చేస్తున్నట్టు తెలిసిపోతుంది... ఆమె కాళ్ళ మధ్య తిరిగి ఒక జలదరింపు వచ్చింది... నిలువు పెదాల మధ్యగా ఒక తేనె చుక్క నెమ్మదిగా బయటకు రాసాగింది... అది కదులుతున్న కొద్దీ ఆమె ఆడతనం లో దురద ఎక్కువ కాసాగింది... బలమైన వస్తువేదో లోపలికి రాకపోతే ఆ దురద తగ్గదనిపిస్తుంది...

సంజన వెలుగుకు వ్యతిరేకంగా తలను తిప్పి గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంది... 'కింది పెదాల' మధ్య దురద కారణంగా కుదురుగా నిలబడలేక ' పైపెదాలని' బిగించి కాళ్ళని అటూ ఇటూ కదిలించింది... దురద తగ్గించుకునే ప్రయత్నం లో ఆమె కాళ్ళని కదిలిస్తుంటే.... ఆమె వెనకెత్తులు లయబద్దంగా ఊగుతూ ఆనంద్ కు మరింత కనువిందు కలిగించాయి.

గదంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది... సంజన కు తన గుండె చప్పుడు dts sound లా వినబడుతోంది.... అది కాకుండా ఆమెకు వినబడుతున్న ఒకే ఒక శబ్దం ఆమె శ్వాస మాత్రమే... ఆమెకు క్షణాలు యుగాలుగా గడుస్తున్నాయి...
నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ ...
"సంజనా... నువు చాలా అందంగా ఉంటావు ... నీకా విషయం తెలుసా " 
అంటూ అడిగాడు ఆనంద్...

సిగ్గుతో పెదాలని(పై వాటిని) అలాగే బిగించి పట్టుకొని కళ్ళు మూసుకుని ఉన్న సంజన ఆనంద్ ప్రశ్నకి సమాధానం ఇవ్వలేదు...
" చెప్పు సంజనా.... నువు చాలా అందంగా ఉంటావని నీకు తెలుసా" తిరిగి అడిగాడు
" మ్మ్" అంది సంజన
"అందమైన దానివే కానీ... నీకు అసలు హృదయమే లేదు ...." నిష్టూరంగా అన్నాడు ఆనంద్
సంజన ఆ మాట విని ఉలిక్కి పడింది... కళ్ళు తెరిచి అతనివైపు చూసింది... ఆనంద్ ఆమె సళ్ళని బాడీని కన్నార్పకుండా చూస్తున్నాడు... ఆమె ఈ సారి సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకోలేదు... అతని చూపు ఆమెలో తీవ్రమైన కామోద్రేకం కలిగించింది...
" నీకు హృదయం లేదని ఎందుకన్నానో అర్థం కాలేదు కదూ..." కొంటెగా అడిగాడు
సంజన అవునన్నట్టు చూసింది...
"పోయినేడాది న్యూ ఇయర్ రోజు అపార్ట్మెంట్ లో పార్టీకి బ్లాక్ కలర్ శారీ, స్లీవ్ లెస్ బ్లౌజ్ తో వచ్చావు గుర్తుందా...." అడిగాడు ఆనంద్...
"ఏ... ఎస్ సర్... " అంది సంజన... గత సంవత్సరం నాడు తాను వేసుకున్న డ్రెస్ గురించి అంత కచ్చితంగా చెప్పడం ఆశ్చర్యంగా ఉందామెకు...

"మొదటిసారిగా నేను నిన్ను ఆరోజే చూసాను... ఆరోజంతా నిన్నే చూస్తున్నాను... మ్యూజికల్ చైర్ ఆడినపుడు నువు కదిలిన విధానము, చిన్న మచ్చ కూడా కనిపించని నీ ఫెయిర్ స్కిన్, నీ కళ్ళు, కొనదేలిన ముక్కు... ఒకటేమిటి ... నీ బాడీ లోని ప్రతి అంగము, ప్రతి ఇంచు నన్ను కట్టిపడేశాయి... నేను చాలా మంది ఆడవాళ్ళను చూసాను.... కానీ నీ లాగా నన్ను ఫ్లాట్ చేసిన వాళ్ళు ఎవరూ లేరు... "


ఆ మాటలు విని సంజనలో ఇంకా కామోద్రేకం కలిగింది... కాసేపు ఆనంద్ వైపు మరి కాసేపు నేలవైపు మార్చి మార్చి చూస్తుందామె... ఆమె చేతులు ఇంకా తలవెనక అలాగే పెనవేసి ఉన్నాయి ... టీచర్ ముందు పనిశ్ మెంట్ ఇచ్చిన స్టూడెంట్ లా ఉందామె పరిస్తితి...

" ఆ రాత్రి నేను నిద్రే పోలేదు... ఆ రాత్రే కాదు అలాంటి ఎన్నో రాత్రులు నాకు నిద్ర లేకుండా చేశావు నువ్వు.... సంజనా ఇన్నాళ్ళలో నిన్ను తలవని రాత్రి, నీ గురించి ఆలోచించని రోజు ఒక్కటంటే ఒక్కటి కూడా లేదంటే నమ్ముతావా నువ్వు... "
ఆనంద్ మాటలు విని పొంగిపోయింది సంజన... అంత ఉన్నత స్థాయి వ్యక్తిని తన అందం ప్రభావితం చేయడం పట్ల ఆమె గర్వంగా ఫీల్ అయింది.. ఆమెలో అతని పట్ల కొద్దిగా ఫీలింగ్స్ మొదలయ్యాయి...
"కానీ... నీకు హృదయం అనేది లేదు.... మీ లాంటి అందమైన ఆడవాళ్ళు ... మాలాంటి సామాన్యుల్లో ఎంతటి కల్లోలాన్ని రేపుతారో ఎప్పటికీ గుర్తించరు.... " నిష్టూరంగా అన్నాడు..

"నాకివన్నీ తెలియవు... " మెల్లిగా అంది సంజన
సంజాయిషీ ఇస్తున్నట్లుగా...
ఆనంద్ చిన్నగా నవ్వి
" నిజనికి నేను నిన్ను ఒక్క నైట్ కోసమే కోరుకున్నాను.... నీ వెచ్చటి కౌగిట్లో నీ అందంతో ఆడుకోవాలి అనుకున్నా... ఒక రాత్రిలో నీ అందాన్ని పూర్తిగా అనుభవిద్దాం అనుకున్నాను...."
ఆనంద్ మాటలు సంజనని కుదురుగా నిలబడనివ్వడం లేదు.... అతను చెప్పిన కొద్దీ ఆమెలో భావావేశం పెరిగిపోతుంది... చిన్నగా పెదవిని కొరుకుతోంది... సగం మూసిన కళ్ళతో మత్తుగా చూస్తోంది...
"కానీ... తర్వాత నిన్ను గమినిచాక... నువు ఎంత తెలివిగా, షార్ప్ గా ఉంటావో... ఎంత ఒద్దికగా, అందంగా ఉంటావో చూసాక నా మనసు మార్చుకున్నాను... నీ అందం ఒక రాత్రిలో అనుభవించాలని అనుకోవడం ఎంత తెలివి తక్కువో అర్థమయింది...."

ఈ మాటలు అంటూనే ఆనంద్ ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చాడు... సంజన లో ఊపిరి వేగం పెరిగింది... సన్నగా వణుకుతోంది... ఆనంద్ ఆమెకు పూర్తిగా దగ్గరగా వచ్చాడు.... కొన్ని ఇంచుల దూరం మాత్రమే ఉంది వాళ్లిద్దరి మధ్య.... అతను కళ్ళు మూసుకుని తన మొహాన్ని ఆమె మొహానికి కొన్ని మిల్లీ మీటర్ల దూరంలో ఉంచి... గాల్లోనే ఆమె మొహం చుట్టూ తిప్పాడు.... ఆమెలోంచి ఆడ వాసన గుప్పుమని ముక్కు పుటాలకు తగిలింది...
" hmmmmm.... " 
అంటూ సన్నగా మూలిగాడు
సంజన మరింతగా వణికింది... శరీరమంతా విపరీతంగా చెమట పట్టింది.... వేగంగా తీస్తున్న శ్వాస వల్ల ఆమె సళ్ళు అంతే వేగంగా పైకీ కిందికీ కదుల్తున్నాయి... ఆనంద్ ముట్టుకోకుండానే... తనకు కార్పించినట్టుగా ఫీల్ అయింది సంజన... ఇక ఆనంద్ తనను నలిపేస్తాడని ఎదురుచూస్తుందామే... అందుకు ఆమె పూర్తిగా సిద్ధమయింది... ఆమె ఆడతనం పూర్తిగా తడిగా మారిపోయింది... ఒక్కొక్కటిగా తేనె చుక్కలు ఆమె లోతొడలని తడుపుతున్నాయి...
"నేను ఇప్పుడు నీ నుంచి ఏం కోరుకుంటున్నానో తెలుసా సంజనా" 
అడిగాడు ఆనంద్... అతని మొహం పూర్తిగా ఆమె మొహానికి దగ్గరగా ఉంది... అతని శ్వాస ఆమె చెంపలని వెచ్చగా తగులుతుంది...
"Mmmm " 
అంది సంజన వణుకుతున్న పెదాలతో... ఆ శబ్దం సమాధానం చెప్పినట్టుగా లేదు... మత్తుగా మూలిగినట్టుగా ఉంది...
"నేను నిన్ను ఉంచుకోవాలనుకుంటున్నాను.... నువ్వు నాకు ఉంపుడుగత్తెగా ఉండాలి... నువ్వు నా దానిగా ఉండాలి... సరిగ్గా చెప్పాలంటే ఒక లంజలా ఉండాలి... ఉంటావా..." 
చివరి పదాలని వత్తి మరీ అన్నాడు ఆనంద్...
సంజన కంపించిపోయింది... విపరీతమైన సిగ్గు అదే సమయంలో తీవ్రమైన ఉద్రేకం కలిగింది ఆమెలో...
"పెళ్ళైన దాన్ని, ఇద్దరు పిల్లల తల్లిని ఉంపుడుగత్తెగా ఉండమని ఎలా అడగ గలుగుతున్నాడు..." 
మనసులో అనుకుంది సంజన... అయితే కోపంగా కాకుండా గర్వంగా ప్రశ్నించుకుంది... ఒక పవర్ ఫుల్ వ్యక్తి ఇంత వయసున్న తనంటే పడి చచ్చేలా ప్రవర్తించడం, ఉంపుడుగత్తెగా ఉండమని అడగడం ఆమెకు గర్వంగా ఉంది... ఆమెలో నిండిపోయిన కోరిక ఆమెను అలా ఆలోచించేలా చేస్తుంది... ఆనంద్ ఆమెను అలాంటి పరిస్తితికి లాక్కొచ్చాడు...
"చెప్పు సంజనా.... నాకు ఉంపుడుగత్తెగా ఉంటావా?" 
మళ్లీ అడిగాడు ఆనంద్...
సంజన పెదాలు కదిలించింది... ఏదో చెప్పే ప్రయత్నం చేసింది కానీ శబ్దం బయటకు రాలేదు... ఆమె గొంతు తడారిపోయింది... కళ్ళు తెరిచి ఆనంద్ వైపు చూసింది... ఆమె కళ్ళు భారంగా, మత్తుగా ఎక్కడో కలల్లో విహరిస్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి...
ఆనంద్ తన కుడి చేయి బొటనవేలు, చూపుడు వేలితో ఆమె కింది పెదవిని కొద్దిగా నొక్కి పట్టాడు... అదే మొదటి సారి ఆనంద్ ఆమెను తాకడం....
" mmmmm... .uuuuuuhhhh" 
అంటూ మూలిగింది సంజన... ఆమె ఇంచుమించుగా భావప్రాప్తికి చేరుకుంది... అప్పటికే పూర్తిగా తడిసిన నిలువు పెదాల మధ్యనుండి రసాలు ధారగా కారి తొడల వెంబడి కిందికి జారాయి... ఊపిరి ఆగిపోయినట్టుగా అయింది... సళ్ళు మరింతగా ఉబ్బి పోయాయి... నిప్పిల్స్ ఎప్పుడూ లేనంతగా బిరుసెక్కాయి... కనురెప్పలు టపటపా కొట్టుకున్నాయి...
" స.. స... సరే సర్" 
అంది సంజన వణుకుతూ...
" ఏంటి సరే....?" 
అధికారికంగా అడిగాడు ఆనంద్...
ఒక చెయ్యిని ఆమె వెనక్కి తీసుకెళ్లి వెనకెత్తుల్ని ఒకసారి నిమిరి చిన్నగా పిసికాడు..
" mmmmm... haaaaa..." 
అంటూ మూలిగింది సంజన... ఆ శృంగార హింసని భరించడం ఆమె వల్ల కావడం లేదు.... తల వెనక పెనవేసి ఉన్న చేతుల్ని విడదీసి అతని భుజాల మీద వేసింది... మృదువైన ఆమె చేతులు అతన్ని చుట్టేసాయి... వణుకుతున్న పెదాలు అతనికి అతిదగ్గరగా వచ్చాయి...
"నేను మీ ఉంపుడుగత్తె గా ఉంటాను...
అవును సర్... ఇక నుంచి నేను మీ ఉంపుడుగత్తెనే... మ్మ్ హా... అమ్మ్...హా...." 
ఆనంద్ పిసుకుతుంటే మూలుగుతూనే చెప్పింది సంజన....
ఆనంద్ తల వంచి స్ట్రాబెర్రీ ల వంటి ఆమె పెదాలని తన పెదాలతో అందుకున్నాడు... వాటిని పూర్తిగా నోట్లోకి తీసుకొని జుర్రుకోసాగాడు...
" mmmmm" 
అంటూ సుఖంగా మూలిగింది సంజన... ఆనంద్ ఆమె వెనకెత్తులపై చేతులు వేసి కసిగా పిసుకుతూ దగ్గరకు లాక్కున్నాడు... సంజన పూలపొట్లాలు ఆనంద్ ఛాతీకి వత్తుకుని నలుగుతున్నాయి... ఆమె తన నాలుకని అతని నోట్లోకి చొప్పించి అతని నాలుకతో పెనవేసింది... ఇద్దరూ టీనేజీ పిల్లల్లా గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకుంటున్నారు.... సంజన ఇప్పుడు అతనికి పూర్తిగా లొంగిపోయింది... ఆమె రసాలు తొడలుదాటి పిక్కల్ని తడుపుతున్నాయి...
అయిదు నిమిషాల గాఢ చుంబనం తర్వాత ఆనంద్ ఆమె పెదవులని, ఆమెని వదిలేశాడు... ఆమె భుజాలు పట్టుకొని...
" ఓకే.... గుడ్.. గర్ల్... ఇప్పుడు నువ్వు నా ఉంపుడుగత్తెవే.... మనిద్దరి మధ్య ఈ కొత్త సంబంధాన్ని ఇలా ఆఫీస్ లో హడావిడిగా మొదలు పెట్టడం ఇష్టం లేదు నాకు... నీలో ప్రతి ఇంచుని తనివితీరా అనుభవించాలి... " 
అన్నాడు
సంజన ఆశగా చూస్తోంది అతని వైపు... ఇలా మధ్యలో ఆగడం ఆమె భరించలేక పోతుంది... కానీ ఆనంద్ అదేమీ గమనించనట్టు ఉన్నాడు
" సంజనా.... రేపు శనివారం.... రాత్రికి మీ ఇంటికి డిన్నర్ కి వస్తాను.... నువు నాకోసం డిన్నర్ నీ, బెడ్ నీ ప్రిపేర్ చెయ్యి.... నేను నీ వంటని, నిన్ను రేపు రుచి చూస్తాను.... రేపు రాత్రంతా నీ అందమైన బాడీని అనుభవిస్తాను... ఓకేనా...."

దురద పెడుతున్న ఆడతనంలో అతని బలమైన ఆయుధం కోసం ఎదురు చూస్తున్న సంజన... అతని మాటలతో నిరుత్సాహ పడింది... సళ్ళు ఎగిరెగిరి పడుతున్నాయి... ఒళ్లు మాట వినేలా లేదు... కానీ ఆమె అతని మాటలకు ఎదురు చెప్పే సాహసం చేయలేదు.... అప్పటివరకు అతను ఏది చెప్పినా ఇచ్చిన సమాధానమే మళ్లీ ఇస్తూ
"ఓకే సర్ " 
అనేసింది...
"గుడ్... రేపు సాయంత్రం వస్తాను... ఫుడ్డు, బెడ్డు సిద్దంగా ఉంచు ...." 
అంటూ తన చైర్ వైపు కదిలాడు ఆనంద్..
డీలా పడిన సంజన కాళ్లీడ్చుకుంటూ నెమ్మదిగా డోర్ వైపు నడిచింది...
మరో లోకంలో ఉన్నదానిలా ఎటో ఆలోచిస్తూ బయటకు వచ్చింది...
Reply
PART-23


తన క్యాబిన్ కి వస్తూనే డోర్ వేసి బోల్ట్ పెట్టేసింది సంజన...
చైర్ లో కూలబడి టేబుల్ మీద ఉన్న బాటిల్ అందుకుని గడగడా సగం బాటిల్ నీళ్లు తాగేసింది... కళ్ళు మూసుకుని తనను తాను శాంత పరుచుకునే ప్రయత్నం చేస్తుంది... కానీ ఆమె వల్ల కావడంలేదు...

"ఇదంతా పీడకలా??..."

" దేవుడా... నన్నీ పీడకల నుండి బయటకు లాగవా... ప్లీజ్ " 
బేలగా ప్రార్థించింది...

కాళ్ళ మధ్య తగ్గని దురద... పెదవులపై అతని పెదవుల తడి... పిరుదుల మీద కలుగుతున్న నొప్పి ... జరిగింది నిజమనీ, కల కాదని ఆమెకు గుర్తు చేస్తున్నాయి...

తొడల మధ్య అంతా చిత్తడిగా ఉన్నట్టు అనిపించింది ఆమెకు... వెంటనే క్లీన్ చేయడం అవసరమనిపించింది...
వాష్ రూమ్లో కి వెళ్లి చీరను, లంగాను పిరుదుల వరకు పైకి లాక్కుంది... లోతొడలని తడిమి చూసింది... అవి ఆమె రసాలు కారి పూర్తిగా జిగటగా ఉన్నాయి... టిష్యూ అందుకుని క్లీన్ చేయాలని చూసింది... చీర ఇబ్బంది పెడుతుంటే విప్పి hanger మీద వేసింది... బ్రా, పాంటీలు కూడా లేకుండా కేవలం లంగా, బ్లౌజ్ లతో నిలబడి... అద్దంలో చూసుకుంది... చెదిరి పోయిన జుట్టు, చెమటతో తడిసిపోయిన ముఖం, ఎర్రగా కందిపోయిన పెదాలు... అదో మాదిరిగా ఉంది సంజన... భుజాలు కూడా చెమటతో తడిసి ముద్దయి జిడ్డు తేలినట్టు ఉన్నాయి... శరీరంలో ఉద్రేకం మాత్రం ఇంకా అలాగే ఉంది... అంతలోనే మళ్లీ తొడల మధ్య జిగట గుర్తొచ్చి టిష్యూ లు అందుకుంది...

లంగాను పైకి జరిపి తొడల్ని క్లీన్ చేసింది... తర్వాత లంగాను మరింత పైకి నడుము వరకు లాగి కాళ్ళు వెడల్పు చేసింది... తన ఆడతనం పరిస్థితి ఎలా ఉందో చూడాలనుకుంది సంజన...

దానికి మగతనపు స్పర్శ కావాలనే దురద ఇంకా ఉంది... పూర్తిగా జిగటగా ఉంది... తొందరగా క్లీన్ చేసుకొని పాంటీ వేసుకోవాలని అనుకుంది సంజన... కుడి చేతి చివరి వేళ్ళని నెమ్మదిగా కాళ్ళ మధ్యకి తీసుకెళ్ళి ఆడతనపు నిలువు పెదాల మీద ఆనించింది... కామోద్రేకపు కరెంటు ఆమె ఒంటి నిండా ప్రవహించింది... కళ్ళు మూసుకుని... Aaaaaaaaahhhh... అంటూ మూలిగింది.... తన ఆడతనం లోపల ఆనకట్టేదో నిండుగా నిండి ఉన్న ఫీలింగ్ కలిగింది ఆమెకు... నిలువు పెదాల మధ్య రేగుతున్న దురదను కంట్రోల్ చేయడం కష్టంగా ఉంది... తన బుజ్జిదాన్ని సముదాయించకుండా అక్కణ్ణుంచి అలాగే ఇంటికి వెళ్ళడం అసాధ్యంగా తోచింది సంజనకు...

కళ్ళు మూసుకుని చేతి వేళ్ళని కదిలించింది.... నెమ్మదిగా నిలువు పెదాలను రుద్దసాగింది....
"Aaaaaahhhh mmmmmm " 
అంటూ మూలిగింది...

తల వెనక్కి వాల్చి, కళ్ళు మూసుకుని, కొద్దిగా నోరు తెరిచి... ఒక చేత్తో లంగాను ఎత్తి పట్టుకొని నిలబడి, మరో చెయ్యిని ఆడతనం మీద ఉంచిన అందమైన ప్రౌడని చూడడానికి ఏ మగవాడికైనా అదృష్టం ఉండాలి... దురదృష్టవశాత్తూ ఆ అదృష్టం నోచుకోవడానికి అక్కడ ఏ మగాడూ లేడు....

ఆమె చేతి వేళ్ళు రానురాను వేగంగా రుద్దసాగాయి... రాపిడితో పుట్టే వేడికి ఆమె లోపలి ఆనకట్ట కరిగి పోసాగింది.... ఎక్కువ ఇబ్బంది పెట్టకుండానే ఆ ఆనకట్ట తెగిపోయింది....
"Hmmmmmmm aaaahhhhhhh" 
అంటూ గట్టిగా మూలుగుతూ భావప్రాప్తి పొందింది సంజన... ఆవేశంలో ఒళ్లంతా వణికింది..... తన చేతిలో ఉన్న లంగా అంచుని వదిలేసి పడిపోకుండా ఉండటానికి.. ముందర ఉన్న వాష్ బేసిన్ ను సపోర్ట్ గా పట్టుకుంది... కళ్ళు మూసుకుని గట్టిగా మూలుగుతూ ఉంది... ఆమె మరో చెయ్యి ఇంకా తొడల మధ్యే ఉంది... ఒక నిమిషం పాటు కలిగిన భావ ప్రాప్తి తో తడవలు తడవలుగా రసాలు కారాయి... ఒళ్లంతా విపరీతంగా వణుకుతోంది... ఆమె తన రెండుచేతులతో సింక్ ను గట్టిగా పట్టుకుంది... ఒక అయిదు నిమిషాల తర్వాత ఆమె శరీరం శాంతించింది.... ఆ తర్వాత ఆమె తన తొడల మధ్య క్లీన్ చేసుకుంది...


చేతికున్న వాచీ చూసుకుంది సంజన... 7.30 కావస్తుంది...
" oh... God" 
అనుకుంది మనసులో... వెంటనే బయటకు పరిగెత్తి ప్యాంటీ, బ్రా తెచ్చుకుంది... ముందే క్యాబిన్ డోర్ పెట్టుకోవడం మంచిదయింది...
తొందర తొందరగా వాటిని వేసుకుంది... చీర కూడా కట్టుకుని జుట్టు సరి చేసుకుంది... ఎదురుగా ఉన్న అద్దంలో తనను తాను చూసుకుంది... ఉదయం ఇంటి నుంచి బయటకు వచ్చిన అమాయక ఇల్లాలు అద్దంలో కనిపించింది సంజనకు... ఒక నిమిషం పాటు తదేకంగా అటే చూసింది.. అనుకోకుండా ఆమెకు దుఖం పొంగుకొచ్చింది... కళ్ళనుండి ధారగా నీళ్లు కారసాగాయి... ఆపుకోలేనంతగా ఏడుపు తన్నుకొచ్చింది... చేతుల మధ్య తలను ఉంచుకుని నిశ్శబ్దంగా ఏడుస్తూ కూర్చుంది...

అనేక ఆలోచనలు ఆమెలో కలుగుతున్నాయి...
"ఏం చేస్తున్నాను నేను... ఎక్కడికి నుండి ఎక్కడికి వెళ్తున్నాను.... దేనికి ఒప్పుకున్నాను... అతడి ఉంపుడుగత్తెగా ఉండడానికా?... " 
తనను తాను ప్రశ్నించకుంది...

"నా మొహం చూస్తే నాకే అసహ్యం వేస్తుంది... దేవుడా ఎందుకు నాకీ పరీక్ష... ఎందుకు నేనలా బజారు దానిలాగా ప్రవర్తించాను... అతడు నా గురించి ఏమనుకుంటాడు... ఉంపుడుగత్తెగా ఉండడం నాకు ఇష్టమే అనుకోడా... ఎంత తెలివి తక్కువగా ప్రవర్తించాను...
 తనను తాను తిట్టుకుంది...

"వివేక్ కి ఏమని చెప్పాలి... పిల్లల్ని ఏం చెయ్యాలి...తన ఇల్లు, తన బెడ్డు... దేవుడా... ఆ దరిద్రపు ఇంటిని కొనకుండా ఉంటే ఎంత బాగుండేది... ఇప్పుడు దాని కోసం నా సర్వస్వాన్ని అర్పించవలసి వస్తుంది... " 
బాధ పడింది సంజన... రేపటి రోజును ఎలా ఎదుర్కోవాలో అర్థం కావట్లేదు ఆమెకు... ఏడ్చి ఏడ్చి అలసి పోయింది... ఎంత టైం అయిందో కూడా ఆమె పట్టించుకోలేదు...

బయటకు వచ్చి టైమ్ చూసి షాక్ అయింది... 9 దాటి పోయిందని గబగబా కంప్యూటర్ షట్ డౌన్ చేసి తన వస్తువులన్నీ బ్యాగ్ లో వేసుకుని బయట పడింది. వెళ్లేప్పుడు ఛార్జింగ్ పెట్టిన ఫోన్ తీసుకుంది. ఆనంద్ గదిలోకి వెళ్లేప్పుడు ఛార్జింగ్ పెట్టి వెళ్ళింది... అప్పటినుండి ఫోన్ చూడనే లేదు...

బయటకు వచ్చి నడుస్తూ ఫోన్ చూసింది... 12 మిస్డ్ కాల్స్, 15 మెసేజెస్ ఉన్నాయి... అన్నీ వివేక్ నుండే...

"సంజూ ఎక్కడున్నావ్... కాల్ లిఫ్ట్ చేయట్లేదేంటి..."

"అంతా ఓకేనా... కాల్ చెయ్"

"ఏమైంది సంజూ... ఏదైనా ప్రాబ్లామా..."

"ఒకసారి కాల్ చెయ్... లేదా నా కాల్ లిఫ్ట్ చెయ్..."

"ఏమైంది చెప్పూ...."

"వస్తున్నావా... ఎక్కడున్నావ్ అసలు"

"ఆఫీస్ లోనే ఉన్నావా... లేక మీ బాస్ తో ఇంకెక్కడైనా...."


చివరి మెసేజ్ చూడగానే సంజనకు విపరీతమైన కోపం వచ్చింది... తాను రిప్లై ఇవ్వకపోయేసరికి వివేక్ కి క్రమంగా సహనం చచ్చిపోయింది అని తెలుస్తూనే ఉంది... కానీ అతని మెసేజ్ లను చదువుతుంటే వాటిల్లో అతనికి తన గురించి ఆతృత కన్నా... ఇంకేదో తెల్సుకోవాలని ఉన్నట్టు తెలిసిపోతుంది... చివరి మెసేజ్ 15 నిమిషాల క్రితం వచ్చింది... సంజన తల విదిలించి ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి బ్యాగ్ లో పడేసింది...
ఒక వైపు తాను చేస్తున్నది తప్పని గిల్టీ ఫీలింగ్... ఇంకో వైపు ఆనంద్ ఆర్డర్ ను ఎలా పాటించాలి అనే టెన్షన్.... మరో వైపు వివేక్ అసహజ ప్రవర్తన ... సంజనను పిచ్చిదాన్ని చేస్తున్నాయి... ఏం చేయాలో అని ఆలోచిస్తూనే ఇంటి వైపు నడుస్తుంది...

ఆమె ఇల్లు చేరేసరికి పదిన్నర అవుతోంది... తన దగ్గర ఉన్న కీ తో తలుపు తీసుకొని లోపలికి వెళ్ళింది. ఆమె చాలా దూరం కాలినడకనే వచ్చింది... టెన్షన్ తగ్గి రిలాక్స్ అవడానికి ఆమెకి నడక సహాయం చేసింది... . మనసు కుదుట పడేవరకు నడిచి... ఆ తర్వాత ఆటో ఎక్కి ఇల్లు చేరింది...

"ఏంటి సంజనా... ఏమైంది... అంతా ఓకేనా..." 
మృదువుగా అడిగాడు వివేక్... నిజానికి ఆమె రిప్లై ఇవ్వనందుకు అతనికి కోపం రావాలి... కానీ ఆమెను చూసాక అతను కోపం ప్రదర్శించలేదు... దానికి కారణం అతను ఆమెని అమితంగా ప్రేమించడం కావచ్చు... లేదా... అతని మానసిక బలహీనత కావచ్చు .... నిజమేమిటి అనేది కేవలం అతనికి మాత్రమే తెలియాలి...

సంజన వివేక్ ను చురుగ్గా చూసింది ....
" ముందు నువు నన్ను క్వేశ్చన్ చేయడం మానెయ్ వివేక్... రెండో విషయం... నా గురించేం టెన్షన్ పడనవసరం లేదు... నా సేఫ్టీ నేను చూసుకోగలను... అర్థమైందా..." 
కచ్చగా చెప్పింది...

వివేక్ వెంటనే వెనక్కి తగ్గాడు...
"Sorry సంజనా... నా ఉద్దేశ్యం నిన్ను ప్రశ్నించడం కాదు... " 
సంజాయిషీ ఇస్తున్నట్లుగా చెప్పాడు...

సంజన కు ఇంకా కోపంగానే ఉంది...
"మొగుడివై ఉండి.... ఆఫీస్ కి వెళ్లి నన్ను బాస్ తో దెంగించుకోమని పంపావు... దానికే సిద్ధమయ్యాక ఇంకా దేనికి టెన్షన్ పడుతున్నావు... అంతకన్నా ఎక్కువ ఇంకేం జరుగుతుంది... నీ హిపోక్రసీ కాకపోతే " 
మనసులోనే అనుకుంది సంజన... వివేక్ వైపు అలాగే కోపంగా చూస్తుంది...

" ఓకే... ఓకే సంజనా.... నిన్ను నేనేమీ అడగను.... వెళ్ళు.. వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి రా.... డిన్నర్ చేద్దువు గానీ.. " 
అన్నాడు వివేక్

" నాకు ఆకలిగా లేదు... " 
అంది సంజన

" సంజనా... కొద్దిగా అయినా ఏదైనా తిను... అలా ఖాళీ కడుపుతో పడుకోవడం మంచిది కాదు " 
అన్నాడు.. నిజాయితీ ధ్వనిస్తుంది వివేక్ గొంతులో...

" నాకిప్పుడు తినాలని లేదు వివేక్.... నేను బాగా అలిసి పోయాను.... నాకిప్పుడు కాస్త రెస్ట్ కావాలి..." 
అంటూ ఇంకోమాటకి తావు లేకుండా బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది సంజన...

వాష్ రూం కి వెళ్లి 15నిమిషాల తర్వాత రోజులాగే నైటీ వేసుకొని బయటకు వచ్చింది... వివేక్ బెడ్ మీద ఒక వైపు మౌనంగా కూర్చున్నాడు.. సంజన మరో వైపు కూర్చుని
"వివేక్ రేపు పిల్లల్ని రమ వాళ్ళింట్లో దింపి రా... నేను తనతో మాట్లాడాను... అది సరేనంది... 
చెప్పింది సంజన...

అర్థం కానట్టు చూసాడు వివేక్...

"నువ్వు కూడా రేపు ఇంట్లో ఉండొద్దు... ఎవరైనా ఫ్రెండ్ ఇంటికి గానీ లేదా ఎక్కడైనా హోటల్ లో ఉండు..." 
అంది సంజన.. చెప్తున్నప్పుడు ఆమె వివేక్ వైపు సూటిగా చూడలేక పోయింది... విపరీతమైన సిగ్గు దాన్ని మించిన గిల్టీ ఫీలింగ్ కలిగింది ఆమెకు... కానీ ఇంటికి వచ్చేప్పుడు నడుస్తూనే దానికి ఆమె ప్రిపేర్ అయి వచ్చింది... వస్తూనే తన ఫ్రెండ్ రమతో మాట్లాడింది... వివేక్ గురించి కూడా ఆలోచించింది... వివేక్ పంపిన మెసేజ్లు, అతని నిస్సహాయత మీద ఆమెకున్న కోపం ... చెప్పేటప్పుడు కొంత వరకు ఆమె పరిస్థితిని తేలిక చేశాయి...

"కానీ... ఎ... ఎందుకు " 
భయపడుతూనే అడిగాడు వివేక్... జవాబు ఏం వస్తుందో తెలిసినా అడగకుండా ఉండలేకపోయాడు...

"వివేక్ నన్ను ఊరికే ప్రశ్నలు అడిగి విసిగించకు... నేను ఇప్పటికే అలిసిపోయాను... ఇక ముందు కూడా చాలా చెయ్యాల్సి ఉంది.... దయచేసి అర్థం చేసుకో...." 
అంది సంజన సాప్ట్ గానే...

" సంజూ.... నేనేమైనా హెల్ప్ చెయ్యగలనేమో అని... "


వివేక్ మాటలు పూర్తికాకుండానే మధ్యలో అడ్డుపడింది సంజన...
"నువ్వేం హెల్ప్ చేయలేవు వివేక్... ఆ విషయం నీక్కూడా తెలుసు... నా సంగతి నేను చూసుకోగలను.... అంటే ఇదంతా నాకు ఇష్టమనో, ఈజీ అనో కాదు... కానీ ఏదోలా నేనే చూసుకుంటా.... నీ హెల్ప్ ఏమీ అవసరం లేదు... నేను చెప్పిందల్లా ఎదురు చెప్పకుండా చెయ్యడమే నువ్ నాకు చేయగలిగే అతిపెద్ద హెల్ప్...." 
కచ్చితంగా చెప్పింది సంజన... ఆ మాటలు చెప్తుంటే ఆమెలో చాలా బాధ కలిగింది... కానీ అన్నిటికీ ఆమె సిద్ధమయింది...

"ఓకే సంజనా..." 
బేలగా అంటూ తల కిందికి దించాడు వివేక్...

సంజన కు అతన్ని అలా చూస్తే చాలా చిరాకేస్తుంది...

"వివేక్... ఓడిపోయిన వాడిలా నటించడం ఇంక ఆపు... మనం జీవితంలో కఠిన పరిస్తితుల్లోకి నెట్టేయబడ్డాం... వాటిని ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధ పడ్డాం... ఇప్పుడు నువ్వు మాటిమాటికీ... ముఖం మాడ్చుకుని కూర్చోకు... నాకు చిరాకు దొబ్బుతుంది... " 
కాస్త గట్టిగానే అంది సంజన...

వివేక్ అలాగే కూర్చుని తలాడించాడు...

"ఓకే నీకేం కావాలి... రేపు మా బాస్ మనింటింకి డిన్నర్ కి వస్తున్నాడు... రాత్రి పూట ఇక్కడే ఉండొచ్చు కూడా... సరేనా..." 
గబగబా చెప్పి తల తిప్పేసుకుంది సంజన... చెప్తుంటే ఆమె గొంతు సన్నగా వణుకుతుంది... వస్తున్న ఏడుపును ఆపుకోడానికి పెదాలు బిగించి పట్టుకుంది.... కానీ ఆమె ఆపేలోపే ఒక కన్నీటి చుక్క కళ్ళనుండి బయటపడింది.. ఆఫీస్ లో ఆనంద్ సమక్షంలో ఆమెలో ఉద్రేకం కల్గినమాట నిజమే కానీ... భర్త ఒకడికే తన సర్వస్వం అర్పించాలనుకునే ఒక సంప్రదాయక గృహిణికి ఇది చాలా పెద్ద విషయం... అందులోనూ తన బాస్ వస్తాడని, రాత్రంతా ఉంటాడని భర్తతో చెప్పాల్సి రావడం ఆమెకు చాలా కష్టం కలిగించింది... వివేక్ చూడకముందే కళ్ళు తుడుచుకుంది సంజన...

వివేక్ చాలా షాక్ అయ్యాడు ఆమె మాటలు విని.... తనను బయట ఉండుమన్నప్పుడే ఇలాంటిదేదో ఉండి ఉంటుందని అనుకున్నాడు ... కానీ తన భార్య నోటినుండి సూటిగా ఆ మాటలు వినడం అతనికి మరింత షాక్ కి గురిచేసింది...

"కానీ సంజనా... నేను ఇక్కడే ఉంటే ప్రాబ్లెమ్ ఏంటి.. " 
అన్నాడు ... అతని గొంతు బలహీనంగా వినబడుతోంది...

సంజన అతనికి బదులు ఇవ్వలేదు...ఆమె ఇందాక ఎమోషనల్ అయింది... అందులోంచి ఇంకా బయటకు రాలేదు...

"సంజూ... నేను మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయను.... ఏ రకంగానూ ఇబ్బంది పెట్టను..." 
తడబడుతూ చెప్పాడు వివేక్...

సంజన తన చెవులను తానే నమ్మలేక పోయింది... వివేక్ మరీ ఇలా ప్రవర్తిస్తాడని ఆమె ఊహించలేదు... అతను పూర్తిగా అలా లొంగిపోవడం... అతనిలోని కకొల్డ్ భావాలు చూసి అసహ్యం వేసింది సంజనకు... తల అడ్డంగా ఊపి...

"వివేక్... ఇందాక నీకు చెప్పినట్టు... నేను చెప్పినట్టు విని నాకు హెల్ప్ చెయ్... దయచేసి రేపు ఎక్కడైనా బయట ఉండు... ఇక్కడ నేను చూసుకుంటాను...." 
అంది...

" ఓకే సంజనా... " 
అన్నాడు వివేక్.. అనక తప్పలేదు అతనికి...

"సరే వివేక్ ... నేను పడుకోవాలి... గుడ్ నైట్ " 
అంటూ అటు తిరిగి పడుకుంది సంజన..

" గుడ్ నైట్ సంజనా..." 
అని చెప్పి వివేక్ కూడా కళ్ళు మూసుకున్నాడు.....

కానీ నిద్రాదేవి వాళ్ళిద్దరినీ కరుణించలేదు...
మరుసటి రోజు వాళ్ళ జీవితాలు, వాళ్ళ ప్రేమ, వాళ్ళ మధ్య ఉండే రిలేషన్ షిప్.... అన్నీ మారబోతున్నాయి... ఆ విషయం వాళ్ళిద్దరికీ తెలుసు...

బయట కిటికీలోంచి కనబడుతున్న చంద్రుణ్ణి చూస్తూ పడుకుంది సంజన.... ఆమె మనసులో వేల ఆలోచనలు ముసురుకున్నాయి.....
Reply
Stroy Chala Bagundhi . Plz continue
Reply
PART...24

ఉదయం ఆరింటికి అలారం మోగింది...
సంజన దాదాపు ఆరాత్రి నిద్రే పోలేదు... వివేక్ కూడా అంతే.... వాళ్ళ మనసుల్లో వేల ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి.
ఎన్నాళ్లుగానో భయపడుతున్నది ఇప్పుడు వాస్తవంలోకి వచ్చేసరికి సంజనలో మరింత భయం పెరిగింది.

"ఇంట్లో ఎవరూ లేకుండా... ఒక పరాయి మగాడు రాత్రంతా తనతో ఉంటే...!!? పక్కవాల్లు ఏమనుకుంటారు" 
అనుకుంది సంజన..
వాళ్ళు ఉండేది పెద్ద City, ఎవరి గోల వారిదే అన్నట్టు ఉండే సొసైటీ అయినా.... సంజన ఇరుగు పొరుగు వాళ్ళతో మంచి సంబంధాలు పెట్టుకుంది... తన వైపు నుంచి గానీ, వివేక్ వైపు నుంచి గానీ బంధువుల సపోర్ట్ లేకపోవడంతో పక్కవాల్లతో ఎక్కువ సన్నిహితంగా మెలుగుతూ ఉండేది... పిల్లల పెంపకం విషయంలో, ఇతర విషయాల్లో వాళ్ళ సలహాలు సూచనలు తీసుకుంటూ ఉండేది... అపార్ట్మెంట్ కార్యక్రమాల్లో చురుగ్గా పాల్గొంటు ఉండడం వల్ల కూడా ఆమె చాలా మందికి తెలుసు...
ఇప్పుడు భర్త ఇంట్లో లేని సమయంలో ఎవరో ఉంటే వెంటనే ఎందుకు అని తనని డైరెక్ట్ గానే అడుగుతారు.  ఆలోచించిన కొద్దీ వివేక్ ఇంట్లోనే ఉంటే నయమనిపిస్తుంది... ఎవరైనా అడిగితే వివేక్ వాళ్ళ ఫ్రెండ్ అని చెప్పవచ్చు అనుకుంది... అయితే వివేక్ ఉంటే ఆనంద్ ఏమంటాడో అనే సందేహం కూడా కలిగిందామెకి... ఒకవేళ ఆనంద్ పట్టించుకోకపోయినా వివేక్ ఉండగా ఆనంద్ తో ఉండడం అంటే  సంజనకు ఏదోలా ఉంది... ఎంతసేపు ఆలోచించినా సరైన పరిష్కారం ఏంటో ఆమెకు తోచలేదు....

ఇది కాకుండా ఆమెకు ఇంకో దిగులు కూడా పట్టుకుంది...  
" ఉంపుడుగత్తె గా ఉండడం అంటే అర్థం ఏమిటి?".. 
 అప్పుడు ఆనంద్ ఏది చెప్పినా తలూపినందుకు తనని తాను తిట్టుకుంది సంజన...  
"అంటే వివేక్ నూ, పిల్లల్నీ వదిలేయాలా..." 
ఆ ఆలోచన రాగానే ఆమె వెన్నులో సన్నగా వణుకు పుట్టింది... ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఆమె అందుకు ఒప్పుకోదు... ఆలోచించినకొద్దీ ఆమెలో కన్ఫ్యూజన్ పెరగసాగింది...
 
"వీటన్నింటికీ సరైన పరిష్కారం దొరకాలంటే ఈరోజు నేను జాగ్రత్తగా వ్యవహరించాలి...ఆనంద్ ను అతని ఉద్దేశ్యాలను స్పష్టంగా తెలుసుకోవాలి....   అప్పుడే నేను మనశ్శాంతిగా ఉండగలను..." 
మనసులో అనుకుంది సంజన... అలా అనుకున్నాక బెడ్ మీదనుంచి లేచింది...

వివేక్ కూడా బాధ పడుతున్నాడు... అతని బాధ మరో రకం... 'తన భార్యతో  అనుబంధం ఇంతటితో ముగిసిందా... ఆమె తనను విడిచి వెళ్ళి పోతుందా... ' అనేది అతని బాధల్లో మొదటిది...  సంజనను ఇంట్లో ఆనంద్ తో ఒంటరిగా వదిలేయడం కూడా అతనికి ఇష్టం లేదు... అతను సంజనను సరిగ్గా ట్రీట్ చేస్తాడా... అని దిగులు పట్టుకుంది వివేక్ కి... కానీ తాను ఏమీ చేసే స్థితిలో లేడు...  లక్ష ప్రశ్నలతోనే బెడ్ మీద నుంచి లేచాడు వివేక్....
అలారం మోగడంతో  భారమైన కళ్ళతో పైకి లేచిన వాళ్లు... దినచర్య లోకి దిగారు... ముందుగా లేచిన సంజన వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళింది

ఆమె బయటికి వచ్చాక వివేక్ తన దినచర్యను ప్రారంభించాడు... వాళ్లు ఎక్కువగా ఏమీ మాట్లాడుకోలేదు... వివేక్ పిల్లల్ని లేపి వాళ్ళకు స్నానం అదీ చేయించాడు.. వాళ్ళతో కాసేపు సరదాగా గడిపాడు... సంజన లైట్ గా బ్రేక్ ఫాస్ట్ రెడీ చేసింది... పిల్లలకు బ్రేక్ ఫాస్ట్ తినిపించి, లంచ్ కూడా ప్రిపేర్ చేసేసింది... తరువాత బజార్ నుండి తేవలసిన లిస్ట్ ఒకటి తయారు చేసి వివేక్ ఇచ్చి తీసుకు రమ్మని చెప్పింది... లిస్టు తీసుకుని వివేక్ బయటకు వెళ్ళాక ఆమె స్నానాల గది లో దూరింది... కొద్దిసేపు పూర్తి బాడీకి వ్యాక్సింగ్ చేసుకుంది... తల స్నానం చేసుకుని వచ్చి ముఖానికి బేసిక్ ప్యాక్ వేసుకుంది...

వివేక్ షాపింగ్ నుంచి తిరిగి వచ్చాడు... వెళ్ళేటప్పుడు ఏ అతడు లిస్టులో ఉన్న వస్తువుల్ని పరిశీలనగా చూశాడు... కొన్ని ప్రత్యేకమైన సబ్బులు, పర్ఫ్యూమ్లు, రూమ్ ఫ్రేషనర్ లు ... కాస్త ఎక్కువగానే మల్లెపూలు లిస్టులో ఉన్నాయి... అవి కాకుండా రెగ్యులర్ గా ఇంట్లోకి వాడుకునే కొన్ని సామాన్లు ఉన్నాయి... ప్రత్యేక వస్తువులన్నీ ఆనంద్ కోసమే అని అతనికి అర్థమైంది... కారులో వెళ్తూ లిస్టు చూసినప్పుడు అతని కడుపు మండిపోయింది... అయినప్పటికీ అతను  లిస్టులో ఉన్న ప్రతి వస్తువు కొనుక్కుని వచ్చాడు...

1:00 అవుతుండగా అతను ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు... తలుపు తీసిన సంజనను చూసి అతను స్టన్ అయిపోయాడు...   లూజ్ హెయిర్... తేటగా ఉన్న ముఖం... గుప్పు మంటున్న ఆమె ఒంటి సువాసన...చూసి ... ఆమె తల స్నానం చేసిందని... ఒంటికి వ్యాక్సింగ్ చేసుకుందని అర్థం అయింది వివేక్ కి... దాంతో అతనికి కడుపుమంట మరింత పెరిగింది... సంజన ఏమీ మాట్లాడకుండా అతను తెచ్చిన వస్తువులను తీసుకుని కిచెన్ లోకి వెళ్ళింది... వస్తువులన్నీ ఉన్నాయా లేదా అని చెక్ చేసి... ఎక్కడ వస్తువుల్ని అక్కడ సర్దేసింది... డైనింగ్ టేబుల్ మీద లంచ్ ఏర్పాట్లు చేసి  వివేక్ ని, పిల్లల్ని భోజనానికి పిలిచింది... తినేటప్పుడు వాళ్ళు ఎక్కువగా ఏమీ మాట్లాడుకోలేదు... చివర్లో సంజన పిల్లలతో చెప్పింది...

"పిల్లలూ మీరు ఈ రోజు రమ ఆంటీ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తున్నారు... అక్కడ ఈ రోజు మీరు చరణ్, దివ్య లతో ఆడుకోండి... రాత్రికి కూడా అక్కడే ఉండాలి సరేనా..." 
నవ్వుతూ చెప్పింది...
పిల్లలు ఇద్దరూ హుషారుగా కేరింతలు కొట్టారు... గబగబా తినేసి అక్కడ్నుంచి వాళ్ళ వస్తువులు ప్యాక్ చేసుకోడానికి వెళ్లారు...
"వివేక్... వీళ్ళని మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు తీసుకెళ్ళి రమ వాళ్ళింట్లో దింపిరా..." 
చెప్పింది సంజన...
" అలాగే సంజనా... " 
ముభావంగా చెప్పాడు వివేక్...
"ఇంకో విషయం... " 
ప్లేట్ లోకి చూస్తూ తటపటాయిస్తూ అంది సంజన ... ఎలా చెప్పాలో తెలియట్లేదు ఆమెకు...
" చెప్పు సంజనా..." 
అన్నాడు వివేక్...
" నువు... నువు బయటకు ఎక్కడికీ వెళ్లకు... రాత్రికి ఇక్కడే ఉండు " 
అంది అలాగే తల దించుకుని కిందికి చూస్తూ...
వివేక్ చాలా రిలీఫ్ గా ఫీల్ అయ్యాడు... అతనికి సంజనను ఒంటరిగా ఆ ఇంట్లో వదిలి వెళ్ళడం ఇష్టం లేదు...
" నువ్వీ రాత్రి మన గెస్ట్ బెడ్ రూం లో ఉండు... ఒకవేళ... " 
తపటాయించింది సంజన...
" ఒకవేళ నేనేదైనా సైగ చేస్తే బయటకు వెళ్ళు " 
అంది...
"O.. O.. ok సంజనా... నువ్వెలా చెప్తే అలా... " 
అన్నాడు వివేక్...
వాళ్ళ గెస్ట్ బెడ్ రూం ఒక మూలకి ఉంటుంది... అటాచ్డ్ బాత్రూం ఉంటుంది... బాల్కనీ లోకి ఉన్న డోర్ నుండి హల్ లోకి రాకుండానే బయటకు వెళ్ళ వచ్చు... అందుకే సంజన ఆలోచించి వివేక్ ను అందులో ఉండమంది...
బయటకు వెళ్లిపోవాల్సి ఉంటుందని సంజన అన్నందుకు బాధగా ఉన్నా... "ఒకవేళ" అనే పదం అతనికి రిలీఫ్ ఇచ్చింది...

పక్కవాళ్ళతో ఇబ్బంది తప్పుతుందని సంజన కూడా రిలీఫ్ ఫీల్ అయింది... అయితే వివేక్ ఉండడానికి ఆనంద్ ఒప్పుకుంటాడా... అనేది ఆమెకి సందేహంగా ఉంది... ఒకవేళ ఆనంద్, వివేక్ ఉండొద్దు అంటే ఏం చేయాలి... లేదా ఆనంద్ వివేక్ ని చూసి తన ప్లాన్ మార్చుకుంటే... ఈ ఇంట్లో కాకుండా ఇంకెక్కడికైనా వెళ్దామంటే... నిజంగా అలా అంటే బాగుండు అనిపించింది సంజన కు..  ఇక్కడ కాకుండా అతనింటికో, మరెక్కడికైనా తీసుకెళ్ళి తనను వాడుకుంటే ఇరుగు పొరుగు వాళ్ళ ఇబ్బందీ, వివేక్ ఇబ్బందీ తీరిపోతుంది... అవసరమైతే తానే ఆనంద్ తో ఈ విషయం మాట్లాడాలని అనుకుంది... ఆనంద్ ను తాను ఒప్పించగలను అని కూడా అనుకుంది...
ఒక వేళ ఆనంద్ ఇక్కడే ఉంటానంటే తాను చిన్న సైగ ద్వారా గంటా రెండు గంటలపాటు వివేక్ ను బయటకు పంపించ గలదు...  లేదా రాత్రంతా గెస్ట్ బెడ్ రూం లోనే ఉండి పొమ్మనవచ్చు అనుకుంది... ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో అదే బెస్ట్ అని అనుకుంది సంజన... ఇవన్నీ ఆలోచించి బెడ్ రూం లోకి వెళ్ళింది... సాయంత్రం లోపు కాస్త రెస్ట్ అవసరమనిపించి బెడ్ మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకుంది

సంజన బెడ్ రూం లోకి వెళ్ళాక వివేక్ పిల్లల్ని రెడీ చేసి బ్యాగ్ లు తీసుకుని బయలుదేరాడు...
అతను నాలుగింటికి తిరిగి లొపలికి వచ్చేసరికి కిచెన్ లో శబ్ధం వినిపించింది... సంజన వంట చేసే పనిలో ఉంది...
వివేక్ రావడం చూసి
"వివేక్... ఆనంద్ వచ్చేలోపు డిన్నర్ కోసం బిర్యానీ చేస్తున్నాను... దాంట్లోకి సూప్ ఒకటి చేసి... రైతా కూడా చేస్తాను...  స్నాక్స్ కూడా ఏమైనా చేయనా...  " 
అడిగింది సంజన...
"Ok సంజనా.... నేనూ హెల్ప్ చేస్తాను..." 
అంటూ ఆమెతో కలిశాడు వివేక్...

ఇద్దరు కలిసి వంట చేస్తుంటే వివేక్ కు పొద్దున్నించి ఉన్నట్టుగా కాకుండా  పరిస్తితి కాస్త తేలిగ్గా అనిపించింది... రాత్రి తాను అక్కడే ఉండబోతున్నాను అని తెలియడంతో ముందురోజు నుండి పడిన టెన్షన్ నుండి అతనికి కాస్త ఊరట లభించింది... కొద్దిసేపు తీసిన కునుకు కారణంగా సంజన కూడా కాస్త రిలీఫ్ గా ఉంది...
అయిదు గంటల సమయం లో వాళ్ళ పని దాదాపుగా పూర్తవుతుండగా సంజన సెల్ కి మెసేజ్ వచ్చింది...
సంజన cell తీసుకుని మెసేజ్ చూసింది...
"ఆరింటి కల్లా వచ్చేస్తాను... రెడీగా ఉండు" 
 అని ఉంది...
మెసేజ్ చదవగానే సంజన కు సన్నగా చెమట్లు పట్టాయి... భయపడుతున్న క్షణం దగ్గర పడిందని  మనసులో ఏదో దిగులు ప్రవేశించింది... అదే సమయంలో తొడల మధ్య చిన్న జలదరింపు కలిగింది... బుగ్గలు ఎరుపెక్కగా అలాగే నిలబడి పోయింది...

" ఏమైంది సంజనా... ఏమైనా ప్రొబ్లామా..." 
అడిగాడు వివేక్...
"ఏం లేదు వివేక్... నువ్వీ సూప్ సంగతి చూడు .... అతను ఆరింటికల్లా వచ్చేస్తాడట... నేనెళ్ళి రెడీ అవుతాను...."  
 అంది సంజన అతని వైపు చూడకుండా ఎటో చూస్తూ...
" o.. ok సంజనా" 
అన్నాడు... సమయం దగ్గర పడినకొద్ది నెర్వస్ గా ఉంది అతనికి...
సంజన వెంటనే కిచెన్ నుండి తమ రూం లోకి వెళ్ళింది... వివేక్ సూప్ చేస్తుంటే పక్క రూం నుండి షవర్ శబ్ధం వినబడుతోంది అతనికి... సూప్ మీద దృష్టి నిలిపి దాన్ని పూర్తి చేశాడు... అన్నిటినీ కిచెన్ నుండి డైనింగ్ టేబిల్ వద్దకు మోసుకొచ్చాడు....
5.30 ప్రాంతంలో అన్నీ డైనింగ్ టేబుల్ మీద సర్డుతుండగా సంజన బయటకు వచ్చింది...

పసుపు రంగు చీరను చాలా అందంగా కట్టుకుంది... ఒంటిపొర పైట వేసుకోవడంతో ఆమె ఛాతీ భాగం కొట్టొచ్చినట్టు కనపడుతుంది.... చిన్న స్లీవ్స్ ఉన్న బ్లౌజ్ తోడుక్కుంది... వెనక వైపు మూడు దారాలతో బిగించి కట్టిన బ్లౌస్ నుండి వీపు భాగం దాదాపు నగ్నంగా ఉంది... జుట్టు ఫ్రీ గా వదిలేసింది... లైట్ గా మేకప్ వేసుకుంది...
ఆ చీరలో ముందురోజు బ్రా పాంటీ లు వేసుకోకుండా ఆఫీస్ కి వెళ్ళినప్పుడు ఉన్నట్లు మరీ సెక్సీ గా.... రెచ్చగొట్టేలా లేదు కానీ.. ఆమె డ్రెస్సింగ్ చూస్తుంటే గొప్ప అందంగా కనబడుతోంది...

బాస్ కోసం సంజన అంతలా రెడీ అయిందని తలచుకోగానే వివేక్  గుండె గిలగిలా కొట్టుకుంది... అదే సమయంలో అతని అంగం కొద్దిగా గట్టిపడింది... సంజన నడుస్తుంటే ఆమె పాదాల పట్టీలు చేస్తున్న శబ్ధం అతనికి మరింత  సెక్సీ గా అనిపించింది.
సంజన ఫ్రిజ్ లోనుంచి కొన్ని మల్లెపూలు తీసుకొని తల్లో పెట్టుకుని... మిగతా వాటిని రూం లోకి తీసుకు వెళ్ళింది...
ఆమె ఏదో కొత్తరకం పెర్ఫ్యూమ్ వేసుకున్నట్టు పసిగట్టాడు వివేక్...

"తన భార్య ఫ్రెష్ గా స్నానం చేసింది... తన బాస్ కోసం భోజనం తయారు చేసింది... తనూ తయారు అయ్యింది... అతడు తనింటికి వస్తాడు... తన బెడ్ మీద... తన పెళ్ళాన్ని అనుభవిస్తాడు..." 
ఆ ఆలోచన వస్తేనే వివేక్ కడుపు రగిలిపోతుంది... కానీ అదే సమయంలో తన అంగం గట్టి పడుతుంది.... రెండింటి కలయిక అతనికి భరింపరానిదిగా ఉంది...
సమయం 'ఆరు'కు చేరువవుతున్న కొద్దీ అతనిలో టెన్షన్ పెరిగి పోసాగింది...
" సంజూ... నేను ఇక్కడే హాల్ లో ఉండనా... లేక... గెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్ళిపోనా" 
సంశయంగా అడిగాడు ...
"కాసేపు ఇక్కడే ఉండు ప్లీస్.... నిన్ను పరిచయం చేస్తాను " 
అంది సంజన దిగులుగా ...
ఇంతలో  డోర్ బెల్ మోగింది....
Reply
డోర్ బెల్ మోగడంతో వెళ్లి తీసింది సంజన...
ఎదురుగా ఆనంద్ నవ్వుతూ నుంచున్నాడు... మామూలుగా ఇంటిదగ్గర ధరించే ట్రాక్ ప్యాంట్, టీ షర్ట్ వేసుకుని ఉన్నాడు... రోజూ ఆఫీస్ లో చూసే సూట్ లో కన్నా ఈ డ్రెస్ లో యంగ్ గా కనబడుతున్నాడు... అంతకు ముందెప్పుడూ అతన్ని అలా చూసి ఉండకపోవడం తో సంజన కాస్త time తీసుకుంది పలకరించడానికి...
" good evening sir... లోపలికి రండి" అంది...
ఆనంద్ సంజన డ్రెస్ ను మెచ్చుకోలుగా చూసాడు... చూపుల్తొనే ఆమెని పూర్తిగా స్కాన్ చేశాడు..
"గుడ్ ఈవెనింగ్ సంజనా... " అంటూ విష్ చేసి తన చేతిలో ఉన్న పార్సిల్ ఆమెకు అందిస్తూ "ఇది నీకోసం " అన్నాడు...
అతని చేతిలో మరో రెండు కవర్స్ ఉన్నాయి... ఒక దాంట్లో బొమ్మలు, మరోదాంట్లో మందు బాటిల్ ఉన్నాయి ..
ఆనంద్ ఇంట్లోకి వచ్చి చుట్టూ చూస్తూ సోఫా వైపు నడిచాడు... వివేక్ కూడా సోఫాల వైపు వచ్చాడు...
" సర్... ఈయన వివేక్... మా వారు" పరిచయం చేసింది సంజన...
" వివేక్... మా బాస్... ఆనంద్ గారు" అంటూ వివేక్ కి బాస్ ను పరిచయం చేసింది..
"హెలొ సర్... గుడ్ ఈవెనింగ్..." అన్నాడు వివేక్...

"హలో వివేక్... నువు చాలా అదృష్టవంతుడివి... అందమైన, తెలివైన భార్య నీకు దొరికింది... ఆ రెండు లక్షణాలు ఉన్న వ్యక్తులు చాలా అరుదుగా ఉంటారు" 
అన్నాడు ఆనంద్...
"Th.. Thank you Sir" అన్నాడు వివేక్ కొద్దిగా తడబడుతూ..
" పిల్లలేరీ....." అడిగాడు ఆనంద్ చుట్టూ చూస్తూ...
సంజన ఆశ్చర్య పోయింది...
"ఏమనుకుంటున్నాడు ఇతడు... ఇంటికి వస్తా... ఫుడ్డూ, బెడ్డూ సిద్దం చేయమన్నాడు.. ఇప్పుడేమో పిల్లలేరీ అంటున్నాడు..." 
అనుకుంది మనసులో ...
"వాళ్లు ఫ్రెండ్ ఇంటికి ప్లే డేట్ కి వెళ్లారు సర్..." చెప్పింది కాసేపు ఆగి..
" అరెరే... నేను వాళ్ళని చూడొచ్చు అనుకున్నానే... పోనీలే ఇవి వాళ్ళకోసం తెచ్చాను..." అంటూ బొమ్మల కవర్ సంజనకు అందించాడు...
" వివేక్... ఇది నీకోసం" 
అంటూ వైన్ బాటిల్ వివేక్ కి ఇచ్చాడు...
"థాంక్యూ సర్... " అన్నాడు వివేక్ దాన్ని అందుకుని...
ఆనంద్ సోఫాలో కూర్చుని ఇల్లంతా గమనించసాగాడు...
" సంజనా నేను కిందికి వెళ్లి మోటార్ ప్రాబ్లెమ్ గురించి సెక్యూరిటీ గార్డ్ తో మాట్లాడి ఒక పది నిమిషాల్లో వస్తాను... " అంటూ బయటకు వెళ్ళాడు వివేక్... వెళ్తూ వెళ్తూ డోర్ క్లోజ్ చేసి వెళ్ళాడు...
పది నిమిషాల్లో వస్తానని వివేక్ బయటకైతే వచ్చాడు గానీ... ఆ పది నిమిషాలు కూడ సంజనని ఒంటరిగా వదిలి రావడం ఇష్టం లేదు అతనికి...
" ఆనంద్ గాడు వెంటనే అడ్వాన్స్ అవుతాడా... రాత్రి అయ్యేంతవరకు ఆగుతాడా... కొంపదీసి నన్ను బయటకు వెళ్ళిపొమ్మనడు గదా.. ." అనుకుంటూ లిఫ్ట్ లోకి వెళ్ళాడు వివేక్...

అక్కడ ఇంట్లో....
Reply
PART...25

వివేక్ బయటకు వెళ్ళిపోగానే సంజనకు చెమట్లు పట్టసాగాయి... వివేక్ ఉన్నంతసేపూ ఆనంద్ ఎలాంటి ప్రయత్నమూ చేయడని ఆమెకు తెలుసు... ఇప్పుడు వివేక్ వెళ్ళిపోగానే ముందు రోజు ఆఫీస్ లో ఆనంద్ క్యాబిన్ లోకి అడుగు పెట్టినప్పుడు గుండె ఎంత వేగంగా కొట్టుకుందో.. అంతే వేగంగా కొట్టుకోసాగింది... 24 గంటలుగా ఆమె ఆడతనంలో దురద అలాగే ఉంది... ముందు రోజుకి సంబంధించిన ఆలోచన రాగానే ఆమె శరీరం సన్నగా కంపించింది... గదిలోని నిశ్శబ్దం కూడా ఆమెను భయపెట్టింది..
అందుకే గొంతు పెగుల్చుకుని...
"సర్.... " 
అంది

" చెప్పు డార్లింగ్" 
అన్నాడు ఆనంద్...
సంజన గుండె మరింత వేగంగా కొట్టుకోసాగింది...
"ఏంటి సంజనా.... పర్లేదు చెప్పు... " 
అంటూ అతని కుడి చేతిని చాచి సంజన ఎడమచేతిని పట్టుకున్నాడు ... సంజన అప్పటివరకు సోఫా పక్కన నిలబడి ఉంది... అతని చెయ్యి ఆమె చేతి వేళ్ళని సున్నితంగా పట్టుకుంది... ఆ స్పర్శకి ఆమె నిలువెల్లా వణికింది.. ఊపిరి తీసుకోడం కష్టంగా మారింది... నోటమాట రాక అలాగే నిలబడి పోయింది...

" ఇలా రా సంజనా... వచ్చి కూర్చోని చెప్పు... " 
అన్నాడు ఆనంద్ వేళ్ళని తడుముతూ...
తటపటాయిస్తూ ఆనంద్ వైపు చూసింది సంజన... తీవ్రమైన సిగ్గు, భయమూ మిళితమై ఉన్నాయి ఆమె చూపుల్లో...
" చూడు డార్లింగ్... నేను నిన్ను కూర్చోమని రిక్వెస్ట్ చేయట్లేదు.." 
ఆర్డర్ వేస్తున్నాను అనే అర్థం వచ్చేలా అన్నాడు ఆనంద్...
ఇక తప్పదన్నట్టు గా సంజన అతని వైపు కదిలింది... తన ఎడమ చెయ్యి ఇంకా ఆనంద్ చేతిలో నలుగుతూనే ఉంది... దగ్గరగా వచ్చి సోఫా అంచున కూర్చుంది...

"హ్మ్మ్ ... గుడ్ గర్ల్... ఇప్పుడు చెప్పు.... ఏదో చెప్పాలనుకున్నావుగా " 
అడిగాడు ఆనంద్ ఆమె అరచేతి ని సున్నితంగా రాస్తూ...
"సర్ ఈ రాత్రికి మీ ఇంటికి వెళ్దామా..!!? " 
నెమ్మదిగా అడిగింది సంజన...
" ఏం ఏం ఇక్కడ ఏమైంది" 
అడిగాడు ఆనంద్....
" సార్... .అది ...అది.. " 
ఎలా చెప్పాలో అర్థం కాలేదు సంజనకి
" ఓ నువ్వు నా ఇల్లు చూడాలనుకుంటున్నావా... చూపిస్తానులే... నిజానికి నాకు చాలా ఇళ్లు ఉన్నాయి .. అన్నీ చూద్దువు గాని... కానీ ఈరోజు.. నేను.. నిన్ను.. ఇక్కడే సొంతం చేసుకోవాలి" 
మరో మాటకు తావులేకుండా స్పష్టంగా చెప్పాడు ఆనంద్...
" కానీ సార్.. ఇక్కడ వివేక్ ఉంటాడు" 
ఇబ్బంది పడుతూ చెప్పింది సంజన

" ఓ.. అదా ఆ ప్రాబ్లం... మరైతే నువు వివేక్ ని బయటకి పంపించవచ్చుగా... ఇప్పుడు పంపించావుగా... అలాగే పంపించు..." 
గట్టిగా నవ్వుతూ అన్నాడు ఆనంద్... అతడు ఆమె వేళ్లతోను, అరచేతితోను ఆడుకోవడం మాత్రం ఆపలేదు...
సంజనకి ఏమనాలో అర్థం కాలేదు... తాను అనుకున్నది ఏదీ జరిగేలా అనిపించడంలేదు... ఇక తప్పదని డైరెక్టుగా విషయం చెప్పేసింది...
"అది కాదు సార్... చుట్టుపక్కల వాళ్ళు ఎవరైనా చూస్తే చాలా ఇబ్బంది అవుతుంది..."

" అలా అయితే వివేక్ ను ఇక్కడే ఉండమను... మనల్ని డిస్టర్బ్ చేయనంత వరకూ అతడు ఇక్కడ ఉంటే నాకేమీ అభ్యంతరం లేదు" 
అన్నాడు ఆనంద్ చుట్టూ చూస్తూ..

"అది మీ గెస్ట్ రూమ్ కదూ... ఈ రాత్రికి వివేక్ ని అందులో ఉండమను... " 
ఎలాంటి తడబాటు లేకుండా చెప్పేసాడు ఆనంద్...
సంజనకి ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు...అతని చెయ్యి ఇంకా ఆమె ఎడమ చేతిని నలుపుతూనే ఉంది... అతను సోఫాలో రిలాక్స్ గా కూర్చుని ఉన్నాడు... ఆమె అతనికి కుడివైపుగా సోఫా అంచు మీద అసౌకర్యంగా కూర్చుని ఉంది ...
"Sir... " 
అంటూ ఆమె ఏదో చెప్పబోయే లోపు ఆనంద్ ఆమె చేతిని వదిలి పిరుదులపై చెయ్యి వేసి నొక్కాడు.... సోఫాలో ముందుకు జరిగి కూర్చుని ఉండడంతో చాలా సేపట్నుంచి ఆమె జఘన భాగం అతన్ని ఊరిస్తూ కనిపిస్తున్నది... చివరికి అతని ఓపిక నశించింది... తన మొరటు చేతికి ఆమె సున్నితమైన లేత పిర్రల్ని బలిచేసాడు...

అతని చెయ్యి తన ఎడమ పిర్రపై పడగానే
"Aaahh... " 
అంటూ అరిచింది సంజన... అప్పటికే చాలా సేపటినుండి అతని చేతిలో తన చెయ్యి నలగడం వల్ల ఆమెలో ఉద్రేకం మొదలయ్యింది... ఇప్పుడు అకస్మాత్తుగా అతని చేయ్యి తన వెనక చేస్తున్న రాపిడికి అది మరింత ఎక్కువ కాసాగింది...

"సర్... సర్... " 
అని ఇప్పటికీ అంటూనే ఉంది సంజన... కానీ తనేం చెప్పాలనుకుందో మర్చిపోయింది...
ఆనంద్ సోఫా మీద ఉన్న తన ఎడమ చేతిని మెల్లిగా కదిలించి చూపుడు వేలును ఆమె పెదాలపై అనించి
" shhhhh...మాట్లాడొద్దు..." 
అన్నాడు హస్కీ గా... అతని కుడి చెయ్యి ఇంకా ఆమె పిరుదులను మర్ధిస్తూనే ఉంది... పెదాలపై ఆనించిన చూపుడు వేలిని అలాగే ఉంచి బొటనవేలితో ఆమె పెదాలని గట్టిగా రుద్దాడు....

"Mmmmmmm.... Aaaah " 
అంటూ చిన్నగా మూలిగింది సంజన... ఆమె పెదాలు ఎర్రగా మారి పోయాయి... ఆనంద్ ఒక expert లాగా తన వేళ్ళతోనే సంజనను తనకు అనుకూలంగా మలుచుకుంటున్నాడు...
అతని కుడి చెయ్యి ఆమె పిరుదులను నిండుగా తడుముతూ నడుము వద్దకు చేరింది... ఒక్క క్షణం నడుము వెనక భాగాన్ని సున్నితంగా తడిమి ఒడుపుగా చేతిని లోపలికి నెట్టాడు... చీర, లంగా, పాంటీ ల గుండా అతని చెయ్యి ఆమె మెత్తని పిరుదులపై కి చేరింది ...
"Aaahh " 
అంటూ కళ్ళు తెరిచి ఆశ్చర్యంగా చూసింది సంజన...

ఆనంద్ ఆమెని పట్టించుకోకుండా తన ఎడమ చేయిని ఆమె భుజం పై ఉంచి సోఫా మీదికి వంచాడు... అతని ఫోర్స్ కి సోఫా మీదికి ఒరిగి జారగిలబడి కూర్చుంది సంజన... వెంటనే ఆనంద్ ఆమె మీదకి ఒరిగాడు... అతని కుడిచెయ్యి ఇంకా ఆమె పిరుదుల పైనే ఉంది... ఎడమ చేత్తో ఆమె పైటని లాగి ఒళ్ళో పడేశాడు... జాకెట్, బ్రా మీద నుండే ఆమె కుడి రొమ్మును ఒడిసి పట్టుకుని గట్టిగా పిసికాడు...
ముందు వెనక ఒకేసారి పిసకడం తో సంజన లో కామోద్రేకం ఒక్కసారిగా పెరిగిపోయింది... ఆమె ఆడతనం తడి తడిగా మారిపోయింది... ఇంత తొందరగా అతను ఇలా ప్రవర్తిస్తాడు అని ఆమె అసలు ఊహించలేదు... అప్పటివరకు మాట్లాడుకుంటున్న విషయం పూర్తిగా మరిచిపోయింది ... రెండు నిమిషాల్లోనే మంత్రం వేసినట్లుగా ఆమెను లొంగదీసుకున్నాడు ఆనంద్...

సంజన సోఫా మీదికి తలను వాల్చి కళ్ళు మూసుకుంది... పైన కింద ఆనంద్ చేస్తున్న మర్ధన ఆమెను వశం తప్పేలా చేస్తున్ది...
" aaaaahhh" 
అంటూ మూలుగుతూ కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుంది... భారంగా ఊపిరి తీస్తూ ఓర్చుకోవడానికి పెదాలను బిగించింది..
"స... స ..సర్ ప్లీజ్ ...ఆపండి... ఆయన ఏ క్షణమైనా వచ్చేస్తాడు... ఇప్పుడొద్దు ప్లీజ్..." 
అంది మెలికలు తిరుగుతూ...
" hmmm... నువ్వు నా ఉంపుడుగత్తెవే కదా..." 
కుడి రొమ్ము నిపుల్ ని బ్లౌజ్, బ్రా మీదుగానే రెండు వేళ్ళతో పిసుకుతూ అడిగాడు ఆనంద్...
" Ssshhhh...aaah" 
అంటూ గట్టిగా మూలిగింది సంజన...
"సర్... ప్లీజ్... ఆయన వచ్చే...స్తా.. డూ. " 
ముద్దగా పలికింది సంజన...

ముందు వెనుక మరింత ఒత్తిడిని పెంచుతు...
" చెప్పు... మరి... నువ్వు ఎవరు..." 
అడిగాడు ఆనంద్...
"నేను.... నేను... నేను మీ... మీ ఉంపుడు గత్తెను.." 
అంది సంజన... ఆ మాట పలుకుతుంటే ఆమె ఆడతనంలో రసాలు మరింతగా ఊరాయి.....
తన కుడి చేయిని ఆమె వెనకెత్తుల చీలిక మీద ఆడిస్తూ
" గట్టిగా చెప్పు" 
అన్నాడు ఆనంద్...
తట్టుకోలేక పోతుంది సంజన...
" నేను మీ ఉంపుడుగత్తె ని....aaaaaaahhh " 
గట్టిగా అంటూ మూల్గింది ....
ఆనంద్ వెంటనే తన చేతుల్ని ఆమె మీద నుండి తీసేసాడు... సోఫా మీద వెనక్కి ఒరిగి కూర్చున్నాడు... సంజన వెంటనే కొంగు తీసి భుజాన వేసుకుంది... వేగంగా, భారంగా ఊపిరి తీసుకుంటూ సోఫా మీద అలాగే ఒరిగి కూర్చుంది...

" సంజనా.. నా ఉంపుడుగత్తె బ్రా, పాంటీ లు వేసుకుంటే నాకు ఇష్టం ఉండదు అని నీకు తెలుసు కదా??" 
అన్నాడు ఆనంద్...
వణుకుతున్న శరీరంతో అతనివైపు చూసింది సంజన .... ఆమెకు ఏమని సమాధానం చెప్పాలో తెలియలేదు...
"Ok... ఇప్పుడయినా ఆ పని చెయ్యి... వాటిని తీసేయి.. అలాగే ఇందాక నేను ఇచ్చిన వాటిల్లో ఒక వడ్డానపు గొలుసు ఉంది... దాన్ని నీ నడుముకి వేసుకో..." 
అన్నాడు..
సంజన ఇంకా అతన్నే చూస్తుంది... విపరీతమైన సిగ్గు బిడియం కలగడంతో తలదించుకుంది...
" ఉంపుడుగత్తె అన్నప్పుడు చెప్పిన పనిని చెప్పినట్టుగా చేయాలి... అర్థమైందా... వెళ్ళు... వెళ్లి నేను చెప్పినట్టు చెయ్
." 
ఆర్డరేశాడు ఆనంద్...
మాట్లాడేందుకు ఎలాగో అవకాశం లేదు గనుక సంజన మౌనంగా లేచి బెడ్ రూం వైపు నడిచింది...
" ఇంకో విషయం వివేక్ ఈ రాత్రికి ఇక్కడే గెస్ట్ బెడ్ రూం లో ఉండొచ్చు.... ఆ విషయం గురించి నువ్వు ఎక్కువగా ఆలోచించనవసరం లేదు..." 
అన్నాడు ...

తలదించుకుని మౌనంగా లోపలికి వెళ్ళింది సంజన... ఆనంద్ రఫ్ గా deal చేయడంతో ఆమె కొద్దిగా హడలి పోయింది.. వివేక్ ఇక్కడే ఉండొచ్చు అని ఆనంద్ అన్న మాటకి అకస్మాత్తుగా ఆమెకి ఇప్పుడు సంతోషంగానూ, ధైర్యంగానూ అనిపించసాగింది...
" కానీ వివేక్ మాత్రం ఏం చేయగలడు... అతన్ని ఆప గలడా... ఒకవేళ ఆనంద్ వివేక్ ను అవమానిస్తే...?" 
అనుకుంటూనే పార్సిల్ ఓపెన్ చేసింది... అందులో ఇంకో ఇంకో రెండు మూడు బాక్సులు కూడా ఉన్నాయి.... వాటిని కూడా తీసి చూద్దామని అనిపించినా వివేక్ వచ్చేస్తాడేమో అని మానుకుంది... వివేక్ వచ్చేలోపే తన పని పూర్తి చేసుకోవాలని గొలుసు తీసుకొని నడుముకి పెట్టుకుంది సంజన... బ్లౌజ్ హుక్స్ అన్నీ విప్పి పక్కన పెట్టింది.... బ్రా విప్పేసి, ప్యాంటి కిందికి లాగి తీసి వేసింది... తిరిగి బ్లౌజ్ తొడుక్కుంది... కొంగు వేసుకోకుండా ఒకసారి అద్దంలో చూసుకుంది... పల్చటి పసుపు రంగు బ్లౌజ్ నుండి ఆమె తెల్లటి పాలిండ్లు నల్లటి మచ్చలతో సహా స్పష్టంగా కనబడుతున్నాయి... ఆ చీరని, అంత పలుచగా ఉన్న బ్లౌస్ ని సెలెక్ట్ చేసుకుని వేసుకున్నందుకు తనని తాను తిట్టుకుంది సంజన.... బయట లిఫ్ట్ ఆగిన శబ్దం విని వివే క్ వచ్చినట్టున్నాడు అనుకుని గబగబా పైటని పాలిండ్ల కి అడ్డుగా వేసుకొని అద్దంలో చూసి సంతృప్తి చెంది బయటకు వచ్చింది...

ఆమె హాల్లోకి రాగానే తలుపు మీద తట్టిన శబ్దం వినబడింది... సంజన డోర్ తీద్దామని అటు వైపు వెళ్తుంటే ఆనంద్ లేచి ఆమెకు అడ్డు వచ్చాడు...
" హ్మ్మ్... ఇప్పుడు బాగున్నావ్ .... కానీ ఎందుకు ఇంకా సిగ్గు పడడం...." 
అంటూ దగ్గరగా వచ్చి ఒక రొమ్ము పూర్తి గా కనబడేలా కొంగుని సర్దాడు
" hmmm .. ఇప్పుడు వెళ్ళి డోర్ తియ్యి..." 
అని నవ్వుతూ పక్కకు తప్పుకున్నాడు...
సంజన గుండె లయ. తప్పింది ...
" ఇలా చూస్తే వివేక్ ఏమనుకుంటాడు... దేవుడా... ఇప్పుడేం చేయాలి..." 
అనుకుంటూ అక్కడే నిలబడింది సంజన...
" వెళ్ళు డార్లింగ్... వెళ్లి డోర్ తీయ్.. మీ ఆయన వెయిట్ చేస్తున్నాడు" 
హాయిగా సోఫాలో కూర్చుని నవ్వుతూ అన్నాడు ఆనంద్...

సంజన నెమ్మదిగా వెళ్లి డోర్ తెరిచింది... వివేక్కి తన ముందుభాగం కనబడకుండా వెంటనే వెనక్కి తిరిగి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకు వెళ్లి ఏదో సర్దుతూ ఉన్నట్టుగా ఉండిపోయింది... వివేక్ లోపలికి వచ్చాడు... ఒకటి రెండు సార్లు అటు ఇటు తిరిగాడు... గదంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.. అతనికి ఎలాగో అనిపించింది...
"సంజన నేను అతనితో మాట్లాడి వచ్చాను మోటార్ గురించి తను చూసుకుంటాను అని చెప్పాడు " 
అన్నాడు వివేక్ నిశ్శబ్దాన్ని చేదిస్తూ...
"ఆనంద్ సార్ కి తాగడానికి ఏమైనా ఇచ్చావా లేదా " 
సోఫాలో కూర్చుంటూ అడిగాడు మళ్ళీ...
" హే వివేక్.. నువ్వేం కంగారు పడొద్దు... సంజన నన్నెప్పుడూ బాగానే చూసుకుంటుంది" 
గట్టిగా నవ్వుతూ అన్నాడు ఆనంద్...
" సంజన నీ నడుము గొలుసు వివేక్ కి చూపించు" 
అన్నాడు
"నాకు జ్యువెలరీ బిజినెస్ కూడా ఉంది వివేక్... మా ఫ్రెండ్ తో కలిసి పార్ట్నర్షిప్ లో చేస్తుంటాను .... ఇక్కడికి వచ్చే ముందు ఏదైనా గిఫ్ట్ తెస్తే బాగుంటుంది అనిపించింది.. నే తెచ్చింది ఎలా ఉందో చూసి చెప్పు... " 
వివేక్ వైపు తిరిగి అన్నాడు ఆనంద్...
సంజనకి కాళ్లు వణకడం మొదలైంది... ఇప్పుడామె తప్పనిసరిగా వివేక్ వైపు తిరగ వలసిందే... తటపటాయిస్తూనే పూర్తిగా వివేక్ వైపు తిరిగింది...

వివేక్ తలెత్తి సంజన నడుముకి ఉన్న గొలుసు ని చూసాడు... ఆమె సన్నని నడుము మీద ఆ గొలుసు చూసి అతనికి నోరూర సాగింది... ఆమె మొహం చూద్దామని ఇంకాస్త తల పైకెత్తాడు వివేక్... మరు క్షణం అతని కళ్ళు విశాలమై, పెదవులు కొద్దిగా విచ్చుకున్నాయి... బ్రా లేకుండా పల్చటి బ్లౌజు నుండి తెల్లగా మెరుస్తున్న ఆమె పాలిండ్లు చూసి షాక్ అయ్యాడు వివేక్... అతన్ని చూడలేక తలదించుకుని నిలబడింది సంజన... భారంగా తీస్తున్న ఊపిరి కారణంగా ఆమె ఎత్తయిన వక్షం పైకి కిందికి కదులుతు పరిస్థితిని మరింత ఎరోటిక్ గా మార్చింది... తెల్లటి వెన్నముద్దలాంటీ మెత్తటి రొమ్ము, నల్లటి మచ్చ, మధ్యలో పొడుచుకు వస్తున్న నిపిల్... వెరసి ఏ కాలేజీ అబ్బాయి అయినా చూస్తే నిలుచున్న చోటే కార్చుకోవడం ఖాయం... అలా ఉంది సంజన నిలబడిన తీరు... ఆమెని అలా చూడగానే వివేక్ అంగంలో జీవం వచ్చింది... క్రమంగా అతని ఆయుధం గట్టి పడ సాగింది... గొంతు తడారిపోయి అలాగే చూస్తూ నిలబడ్డాడు... సంజనని కూడా ఆ పరిస్థితులు ఎరోటిక్ గా మార్చాయి... తనని తాను సంభాలించుకుంటూ సంజన పెదాలను బిగించి పట్టుకుంది...

" ఎలా ఉంది వివేక్" 
మళ్లీ అడిగాడు ఆనంద్...
వివేక్ ఆనంద్ వైపు చూశాడు... ఆనంద్ సంజన ఎద వైపే కన్నార్పకుండా చూస్తున్నాడు .... వివేక్ ఆయుధం వేగంగా గట్టి పడ సాగింది... అతనికి ఆనంద్ ను ఆపాలని కూడా అనిపించింది... కానీ నిస్సహాయుడిలా చూస్తూ ఉండిపోయాడు... ఆనంద్ ప్రదర్శిస్తున్న అధికార దర్పానికి అతను జారీ చేస్తున్న ఆజ్ఞలకు వివేక్ బెదిరి పోయాడు...

" బా.. బా.. బాగుంది సర్" 
అన్నాడు అనాలోచితంగా...
" నిజంగా బాగుందా నువ్వు దాన్ని సరిగ్గా చూసావా" 
అన్నాడు ఆనంద్... అతని గొంతులో వ్యంగ్యం వినబడుతోంది... అది వివేక్ కు అర్థమైంది...
" నాకు ఏదో లోపం కనబడుతోంది... సంజనా ఒకసారి ఇలా రా.. " 
ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్టుగా అన్నాడు ఆనంద్...
నిలుచున్న చోటే గుటకలు మింగింది సంజన
... ఆనంద్ ఏం చేస్తున్నాడో ఆమెకి అర్థం కావడం లేదు... అయినప్పటికీ నెమ్మదిగా అతని వైపు కదిలింది...
ఆనంద్ డబుల్ సీటర్ సోఫాలో కూర్చుని ఉన్నాడు వివేక్ అతని కుడి పక్కన ఉన్న సింగిల్ సీట్ లో కూర్చున్నాడు... సంజన వచ్చి కొద్ది దూరంలో ఆనందం ముందు నిలిచింది.... ఆనంద్ వెంటనే తన స్థానం నుండి లేచి సంజన దగ్గరికి వెళ్ళాడు...

" ఇది ఇంకాస్త కిందికి ఉంటే బావుంటుంది అనుకుంటా" 
అంటూ సంజన వెనకెత్తుల మీద తన రెండు చేతులు ఉంచి రెండు బొటనవేళ్లు ఆమె చీర, లంగా ల లోపలికి జొనిపి ... కొన్ని ఇంచుల మేర కిందికి జరిపాడు... ఇప్పుడామె బొడ్డు క్లియర్ గా కనిపిస్తూ ఉంది... ఇదంతా క్షణకాలంలో వేగంగా చేసేసాడు ఆనంద్...
తన భర్త ముందే పరాయి మగాడు తన వెనకెత్తుల పై చేతులు వేయడంతో సంజన కి ఊపిరి ఆగిపోయినంత పనైంది.... సిగ్గు తో చచ్చి పోవడం నయం అనిపించింది ఆమెకు... వివేక్ గుండె కూడా వేగంగా కొట్టుకోసాగింది.. వెంటనే సోఫాలోంచి లేచి నిలబడ్డాడు...

ఆనంద్ చైను నడుము చుట్టూ తిప్పుతూ చైన్ డాలర్ ఆమె బొడ్డు కిందగా వచ్చేటట్టుగా సర్ది " hmmm.. ఇప్పుడు బాగుంది " అన్నాడు.... అతడు చైన్ ను అలా తిప్పుతూ తన నడుము మీద చేతులు తాకిస్తూ వుంటే సంజనకు ఒకవైపు విపరీతమైన సిగ్గుగా ఉన్నా మరోవైపు ఉద్రేకం కూడా కలుగుతోంది... భర్త పక్కన ఉన్నా పరాయి మగాడి స్పర్శ వల్ల తనకు ఉద్రేకం కలగడం చూసి ఆమె మనసు తల్లడిల్లింది... కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి.. కానీ పెదాలని బిగించి పట్టి కళ్లనుండి నీళ్లు బయటకు రాకుండ ఆపుకుంది.
ఆనంద్ సంజన గురించి గానీ, సోఫాలోంచి లేచి నిలబడ్డ వివేక్ గురించి గానీ పట్టించుకోలేదు. చైన్ డాలర్ ఆమె నడుము మీద, బొడ్డు కిందగా వేలాడదీసి, కాస్త దూరం జరిగి చూస్తూ" ఇలా బాగుంది కదూ" అన్నాడు...
సంజన తల దించుకొని నిలబడి ఉంది... ఆమెని చూసిన వివేక్ గొంతు తడారిపోయింది...
" ఏ.. ఏ ... ఎస్సార్" 
అన్నాడు తడబడుతూ...
వివేక్ పలికిన ఆ మాట... అతడు పరిస్థితులకు ఎంతగా లొంగిపోయాడో తెలియజేస్తుంది. ఇక ఆనంద్ ఏం చేసినా వివేక్ అభ్యంతరం తెలపడు అనే విషయాన్ని అది ఆనంద్కు చేరవేసింది... ఆనంద్ చాలాసేపటినుండి వివేక్ ను పరీక్షిస్తున్నాడు... అతనికి రిజల్ట్ వచ్చేసింది...

సంజనకు కూడా ఆ విషయం పూర్తిగా అర్థమైంది... ఒక ప్రేక్షకునిలా చూస్తూ ఉండడం తప్ప తన భర్త ఏమీ చేయలేడని... ఇక మీదట ఆనంద్ తనను తన భర్తని అతని ఇష్టం వచ్చినట్టుగా ఆడుకుంటాడు అని అర్థమైందామెకు...
"నీకు మంచి టేస్ట్ ఉంది వివేక్ " 
అన్నాడు ఆనంద్
"నీ భార్య ని చూస్తేనే ఆ విషయం తెలిసిపోతుంది.... హ హా హా హా... " 
అంటూ బిగ్గరగా నవ్వాడు.

"సంజన డార్లింగ్ ఇప్పుడు ఇది నీ నడుము మీద చాలా అందంగా ఉంది " 
. అంటూ కామం నిండిన కళ్ళతో, తినేసేలా చూశాడు...
సంజన సిగ్గుతో తలని మగవాళ్ళకి వ్యతిరేకంగా తిప్పుకుని ఎటో చూస్తుంది....
ఏం మాట్లాడాలో, ఏం చేయాలో తెలియక చేతులు నలుపుకుంటూ వివేక్ ఉన్నచోటే నిలబడిపోయాడు...

"Ohh.. మర్చిపోయాను వివేక్.... నా BMW కార్ బయటే పెట్టి వచ్చాను.... ఇప్పుడు నేను ఈ రాత్రికి ఇక్కడే ఉందామనుకుంటున్నాను... కార్ అలా బయట ఉండడం సేఫేనా...? " 
తెలివిగా అడిగాడు ఆనంద్... అతను ఎలాంటి ఆర్డర్ వేయలేదు... తనంత తానే వివేక్ లొంగేలా మాటలతో మంత్రం వేశాడు...
" వద్దు సార్... మీ కార్ ని నా పార్కింగ్ ప్లేస్ లో పెట్టి, నా కార్ ని బయట పెడతాను" 
అన్నాడు వివేక్... సంజనను ఎక్కడికైనా బయటకి తీసుకెళ్తాడేమో అని భయపడుతున్న అతనికి కొంత వరకూ ఇది సంతోషంగానే ఉంది... కానీ తనని అక్కడే ఉండనిస్తాడా... లేదా బయటికి వెళ్లమంటాడా అనే భయం మాత్రం ఇంకా మిగిలే ఉంది...

" ohh.. thank you... ఇదిగో కీ" 
అంటూ తన కార్ కీస్ వివేక్ వైపు విసిరాడు ఆనంద్...
వివేక్ ని ఆనంద్ హ్యాండిల్ చేసిన విధానం చూసి సంజన ఆశ్చర్యపోయింది...
" తన బాస్... తనని దేన్గడానికి... తన ఇంటికి వచ్చి... తన భర్తని ఇంచుమించు అతని డ్రైవర్ లాగా వాడుకుంటున్నాడు" 
మనసులో అనుకుంది సంజన... వివేక్ ని చూస్తే జాలేసింది ఆమెకి... కానీ చూస్తూ ఉండడం తప్ప ఏమీ చేయలేదు కదా...

కీస్ అందుకున్న వివేక్ సంజన వైపు చూశాడు.. సంజన కూడా వివేక్ వైపు చూసింది.. ఇద్దరూ క్షణం పాటు శూన్యంలోకి చూస్తున్నట్టుగా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు... తర్వాత వివేక్ నెమ్మదిగా డోర్ వైపు నడిచి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు...
Reply
PART - 26

వివేక్ బయటకు వెళ్ళగానే...
సంజన దగ్గరకు వచ్చాడు ఆనంద్... ఆమె సన్నని నడుము మీద చెయ్యేసి, స్మూత్ గా ఉన్న చర్మాన్ని ఆస్వాదిస్తూ.. ఆమె బొడ్డు చుట్టూ వేళ్ళతో రాశాడు... చేతుల్ని అలాగే వెనక్కి పోనిచ్చి ఆమె పిర్రలపై చెయ్యేసి తన వైపు లాక్కున్నాడు... సంజన ఇంచుమించు అతన్ని పూర్తిగా ఆనుకుంది... అతని శ్వాస ఆమె చెవుల దగ్గర వెచ్చగా తగులుతుంది...

"చూసావా... నేను అతన్ని ఈజీ గా హ్యాండిల్ చేయగలను " 
అన్నాడు గుసగుసగా...
" నువ్వీ రాత్రికి నాతో ఒక మంచి లంజలా ఉండు... నీకు సుఖమంటే ఏమిటో రుచి చూపిస్తా... అసలైన మగాడు ఎలా ఉంటాడో , ఎలా ఉండాలో నీకు తెలుస్తుంది...."
 అన్నాడు...
"లంజ" అన్న మాట విని సంజన మనసు విలవిలలాడింది... కానీ ఆమె శరీరం మాత్రం ఉద్రేకపడింది... ఇప్పుడామె ఆనంద్ తనను బలవంతంగా ఏదైనా చేస్తే బాగుండు అని కోరుకుంటుంది... ఆనంద్ కారణంగా శరీరంలో రేగే కోరికలకు, వద్దంటున్న తన నైతికతకు మధ్య పోరాటంలో ఆమె అలిసిపోయింది...

ఆనంద్ చెవి దగ్గర నుండి తన పెదాలను ఆమె చెంపల మీదికి తెచ్చి చిన్నగా అద్దాడు
" మ్మ్.... హా.. .. " 
అంటూ సన్నగా మూలిగింది సంజన..
డోర్ లాక్ చేసి బయటకు వచ్చిన వివేక్ కాస్త రిలీఫ్ గా ఫీల్ అయ్యాడు... అతనికి ఆనంద్ ముందు ఉండడం ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది... సంజనను ఆనంద్ తో ఒంటరిగా ఉంచడం మొదట్లో అతనికి ఇష్టం లేకపోయినా... తాను ఉండి కూడా ఏమీ చేయలేకపోతున్నందుకు అతనికి సిగ్గుగా అనిపించసాగింది... ఇప్పుడు కొద్దిసేపయినా ఇలా బయటకు వచ్చినందుకు అతనికి కొంచెం రిలీఫ్ అనిపించింది...

"వాడిప్పుడు ఏం చేస్తూ ఉంటాడు " 
అనుకున్నాడు వివేక్... బయటకు వచ్చినా అతని ఆలోచనలు ఆ ఇంట్లోనే తిరుగుతున్నాయి... తన భార్యని రెచ్చగొట్టి ఆమె బాస్ ఎలా లోంగదీసుకుంటున్నడో అని పలువిధాలుగా ఆలోచిస్తున్నాడు వివేక్...
ఆలోచిస్తూనే BMW కార్ లోకి ఎక్కి డ్రైవింగ్ సీట్ లో కూర్చున్నాడు... అంతలో అతని సెల్ మోగింది... తీసి చూస్తే ఏదో అన్ నోన్ నంబర్ ఉంది... కాల్ లిఫ్ట్ చేసి hello అన్నాడు... సమాధానం రాలేదు... మరొకసారి హలో అన్నాడు... ఎవరూ రిప్లై ఇవ్వలేదు... కాల్ కట్ చేద్దాం అనుకుంటుండగా సన్నటి మూలుగు వినిపించింది వివేక్ కి... ఫోన్ చెవికి దగ్గరగా ఆనించుకున్నాడు...

"ఆ! ... స్స్స్స్... " 
వివేక్ అలర్ట్ అయ్యి సరిగ్గా వినడం కోసం కార్ డోర్ క్లోజ్ చేసాడు....
" మ్మ్... హా..... స్స్.. ఆ.. ఆ " 
స్పష్టంగా విన్నాడు వివేక్... ఆ గొంతు ఎవరిదో కాదు... స్వయానా తన భార్య సంజనదే... అతని గుండె కొట్టుకునే వేగం పెరిగింది... మరో సారి " హలో" అన్నాడు గట్టిగా... ఎవరూ రిప్లై ఇవ్వలేదు... ఇదంతా ఆనంద్ కావాలనే చేస్తున్నాడని అతనికి అర్థమయింది... . ముందు కాల్ కట్ చేసి డైరెక్ట్ గా పైకి వెళ్దామని అనుకున్నాడు... అతను కట్ చేసేలోపలే అందులోంచి వినబడ్డ మాటలు అతన్ని ఆ పని చేయకుండా ఆపాయి...

"సర్. ఆ!.... ప్లీజ్.... ఆ!.. ఆ! ... స్స్స్స్ ... ఇప్పుడు... వద్దు... " 
అంది సంజన..
"మ్మ్చ్... మ్మ్చ్.." 
ముద్దాడుతున్న శబ్దాలు స్పష్టంగా వినబడుతున్నాయి వివేక్ కి...
" "ఆ! ... స్స్స్స్... ప్లీజ్... ఆహ్... సర్... ప్లీస్... ఆయన... వచ్చేస్తాడు... " 
సంజన మూలుగుల మధ్య చెప్పడానికి ఇబ్బంది పడింది... ఆనంద్ ఏం చేస్తున్నాడో అర్ధం కాలేదు వివేక్ కి... కానీ అతడు ఆమెను బాగా రెచ్చగొడుతున్నడని స్పష్టమయింది...

" నీ మొగుడు ఇప్పుడే రాడు... అర్థమైందా..." 
అన్నాడు ఆనంద్... వాడు సంజనకు కాకుండా తనకే చెబుతున్నాడనుకున్నడు వివేక్...
"ఆ!... మ్మ్. ... ప్లీజ్.." 
మళ్లీ మూలిగింది సంజన
"సంజనా ... నువ్వు నా ఉంపుడుగత్తెవు! అవునా? కాదా?" 
అడిగాడు ఆనంద్...
వివేక్ అలర్ట్ అయ్యాడు ఆ ప్రశ్న విని..
"అవును సర్... నేను మీ ఉంపుడుగత్తెనే..." 
చెప్పింది సంజన... ఆనంద్ అప్పటికే ఒకటి రెండు సార్లు అనిపించింది ఉండడంతో ట్రైనింగ్ ఇచ్చినట్లయింది... దాంతో ఎలాంటి తడబాటూ లేకుండా వెంటనే చెప్పేసింది సంజన...

సంజన నోటి నుండి ఆ మాట వినబడగానే స్టన్ అయిపోయాడు వివేక్... ఆమె ఆనంద్ తో పడుకోబోతుందని తెలిసినా ఆ మాట సంజన పలకడం షాకింగ్ గా ఉంది వివేక్ కు... అతడు పైకి వెళ్దామన్న ఆలోచన మానుకున్నాడు... ఫోన్ ను మ్యూట్ లో ఉంచి స్పీకర్ ఆన్ చేసాడు... కార్ లో తన ముందు పెట్టుకుని సంజన ఇంకా ఏం చెప్తుందో అని జాగ్రత్తగా వినసాగాడు...
"నువ్వు నాకోసం ఏం చేస్తావ్ చెప్పు...." 
అడిగాడు ఆనంద్
" మ్మ్. . ఆ!... ఏదైనా... ఆ!... మీరేం చేయమంటే... స్స్స్స్... అబ్బా!... అది చేస్తాను..." 
మూలుగుతూ హస్కిగా చెప్పింది సంజన...
" ఇది ఇంతగా మూలుగుతుంది... ఇంతకీ ఏం చేస్తున్నాడు వాడు..." 
అనుకున్నాడు వివేక్...

" ఇది ఇస్తావా..." 
అడిగాడు ఆనంద్
" చీ " 
అంది సంజన...
"చెప్పు... ఇస్తావా ? "

"మ్మ్... హా!.. " 
అంటూ మూలిగి"ఇస్తాను సర్...మ్మ్. ఆ!... ఇక మీదట నా సళ్ళు రెండూ మీవే..." అంది సంజన... సళ్ళు అనే పదం పలికేప్పుడు ఆమె గొంతు సన్నగా, ఎక్కడో లోపల నుండి వచ్చినట్టుగా వుంది...

" మ్మ్.... ఆహ్.. చీ...

బాస్ రెచ్చగొట్టిన కొద్దీ తన భార్య నుండి వస్తున్న ములుగులు వివేక్ అంగాన్ని రాడ్ లా మార్చాయి... ప్యాంట్ జిప్ కిందకు లాగేసి దానికి స్వేచ్ఛ ప్రసాదించాడు వివేక్...
"వద్దు సర్... ప్లీజ్... వి.. వివేక్... ఎప్పుడైనా రావచ్చు... " 
బతిమాలినట్టుగా అడిగింది సంజన...
"నువేం కంగారు పడకు డార్లింగ్.... వివేక్ రావడానికి టైమ్ పడ్తుంది... 
కూల్ గా చెప్పాడు ఆనంద్
" ఇంకో విషయం... వివేక్ వచ్చేసరికి.... నువ్విలా చీరలో ఉండొద్దు..."


సంజన వద్దంటున్నా ఆనంద్ ఆమె చీరను విప్పేస్తున్నాడని అర్థమయింది వివేక్ కి... భారంగా వినబడుతున్న ఉచ్ఛ్వాస, నిశ్వాసాలు, సన్నటి మూలుగులతో పాటు బట్టలు చేసే చప్పుడు మరో నిమిషం పాటు వినబడ్డాయి... ఇక సంజన ఒంటి మీద చీర లేదని అర్థమయింది అతనికి...
"నువ్వు మంచి ఉంపుడుగత్తెగా ఉండాలి సంజనా... చూడు నీ చిన్న బాస్ లోపల ఎంత ఇబ్బంది పడుతున్నాడో... వాన్ని కాస్త విడుదల చేయొచ్చుగా..." 
నవ్వుతూ అన్నాడు ఆనంద్...

కాసేపటి వరకు ఎలాంటి శబ్దము వినబడలేదు వివేక్ కి... ఒక నిమిషం తర్వాత జిప్ లాగిన శబ్ధం వచ్చింది... పైన గదిలో ఏం జరుగుతుందో ఊహించుకుంటూ తన అంగాన్ని సవరదీస్తున్నాడు వివేక్...
" గుడ్ గర్ల్... దాన్ని కూడా లాగేసి వాన్ని బయటకు తీయి..." 
అన్నాడు ఆనంద్..

వివేక్ గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది... తన భార్య ఆమె బాస్ ఇన్నర్ ను కిందికి లాగి అతని ఆయుధాన్ని బయటకు తియ్యబోతుందన్న ఊహతో అతనిలో రక్తం వేగంగా పరిగెత్తుతోంది... అందులో ఎక్కువగా భాగం కాళ్ళ మధ్యకి ప్రవహించసాగింది... దాంతో వివేక్ చేతి వేగం కూడా పెరిగింది..
" ఆ... స్స్.." 
అంటూ ఆశ్చర్య పోయినట్టుగా సంజన మూలుగు వినిపించింది...
"సర్... మీది చాలా పెద్దగుంది... " 
అంది

" కళ్ళు తెరిచి చూడు డార్లింగ్.... నీ రంకు మొగుడి మొడ్డ ఎలా ఉందో చూడు... భయపడకు అది నిన్నేం కరవదు " 
నవ్వుతూ అన్నాడు ఆనంద్...
" అదీ... ఇప్పుడు నువ్వు గుడ్ గర్ల్ వి... బాగా చూడు... చూసి పట్టుకో... ఏం పర్లేదు" 
మళ్లీ పలికింది ఆనంద్ గొంతు... వింటున్న వివేక్ తన చేతి వేగం మరింత పెంచాడు...
"ఆ... స్స్ .. సర్ "

" పట్టుకో డార్లింగ్... పట్టుకొని చూడు ఎలా ఉంటుందో " 
అన్నాడు ఆనంద్...
"ఆహా... అదీ... అలా..." 
అన్నాడు ఆనంద్ సుఖంగా ...
తన భార్య ఆనంద్ ఆయుధాన్ని తన చేతుల్లో పట్టుకుందని అర్థం అయింది వివేక్ కి... అతని చెయ్యి వేగంగా ఊగుతుంది...
" తర్వాత ఏంటి... ఏం చేస్తాడు... ఏం చెయ్యమంటాడు... " 
తనలో తనే అనుకుంటూ ఊపుకుంటున్నాడు వివేక్... అతని ఊహలు అతని అంగాన్ని మరింత గట్టిగా మారుస్తున్నయి...

"హ్మ్మ్... ఇప్పుడు చెప్పవే లంజ... నాది పెద్దదా... నీ మొగుడిదా... " 
అడిగాడు ఆనంద్...
వివేక్ ఊపిరి తీసుకోవడం కూడా ఆపేశాడు... సంజన జవాబు ఏం చెప్తుందో వినాలని ఉంది అతనికి... ఆమె చెప్పే జవాబు అతనికి తెలుసు... అయినా ఆమె నోటి నుండి వినాలని ఎదురు చూస్తున్నాడు... అతని అంగం ఏ క్షణమైనా కక్కేసేలా ఉంది...

"మీ.. మీది.. వివేక్ కన్నా చాలా పెద్దది సర్... పొడవులోనూ, లావులోనూ.... చీ... " 
చెప్పింది సంజన... ఆమె గొంతులో విపరీతమైన సిగ్గు ధ్వనిస్తుంది... ఆమె అంత సిగ్గుగా చెబుతుంటే వివేక్ మరింతగా ఉద్రేకపడ్డాడు...
ఆమె నోటి వెంట పొడవు, లావు అనే పదాలు ముద్దగా వచ్చిన అదే క్షణంలో వివేక్ అంగం పిచికారీ కొట్టేసింది...
" ఆ...ఆహ్" 
అంటూ గట్టిగా అరుస్తూ ప్యాంట్ మీదా , కార్ లోపలా మొత్తం కార్చెసాడు వివేక్... ఫోన్ ను ముందే మ్యూట్ చేసి ఉంచడం వివేక్ కి హెల్ప్ అయింది... బాగా వగరుస్తూ కష్టంగా శ్వాస తీసుకుంటున్నాడు...

"మరి నోట్లో పెట్టుకుని చీకవచ్చుగా... " 
మళ్లీ ఆనంద్ గొంతు వినబడింది...
" సర్... మీరేం చేయమన్నా చేస్తాను... కానీ ఇప్పుడు వద్దు... వివేక్ వచ్చేస్తాడు... ప్లీస్.." 
బతిమాలినట్టుగా అంది సంజన...
" సరే... ఇప్పటికి వాయిదా వేద్దాం... దాన్ని మళ్ళీ లోపల పెట్టేయ్... మీ ఆయన ఒక అయిదు, పది నిమిషాల్లో వచ్చేస్తాడు.." 
అన్నాడు ఆనంద్ వివేక్ కు సూచిస్తున్నట్టుగా...

"కానీ నువ్వు ఇలా చీర లేకుండా, లంగా, బ్లౌజ్ లతోనే ఉండాలి... నేను నా లంజని ఇలాగే చూడాలనుకుంటున్నాను.."

"కానీ సర్... వివేక్.. "

"ఇంకేం మాట్లాడొద్దు... నువ్వు నా రంకు పెళ్ళానివి... చెప్పినట్టు వినాలి... నీ మొగుడి సంగతి నేను చూసుకుంటాను... నేను ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చానో వాడికి తెలుసు... తన పెళ్ళాన్ని దెంగుకోమని చెప్పి వాడు నా కార్ డ్రైవర్ డ్యూటీ చేస్తున్నాడు... నువ్వు అన్నీ మూసుకుని నేను చెప్పింది చెయ్... అంతే" 
అనేసి ఫోన్ కట్ చేశాడు ఆనంద్...

ఆ మాటలకు సంజన ఏమో గానీ వివేక్ మాత్రం బెదిరిపోయాడు... అప్పటికే అతను కార్చుకుని ఉండడంతో వెంటనే మైకం వదిలి ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు... తన భార్యని ఆమె బాస్ కావాలని తిడుతుంటే తను hp కొట్టుకోవడం గిల్టీగా అనిపించింది వివేక్ కు... టిష్యూ లు తీసుకొని కార్ ను, తన డ్రెస్ ను క్లీన్ చేసుకున్నాడు... ఆ కార్ ను తన పార్కింగ్ ప్లేస్ లో ఉంచి, తన కార్ ను బయట పెట్టాడు... వేగంగా లిఫ్ట్ ఎక్కి పైకి వచ్చి తన ఫ్లాట్ డోర్ కొట్టాడు...

ఆనంద్ డోర్ తీశాడు... లోపలికి వచ్చిన వివేక్ సంజన కోసం చూసాడు... ఆమె ఎక్కడా కనబడలేదు..
" ఇంత లేట్ అయిందేo వివేక్... ఎవరైనా ఫోన్ చేశారా...."
 అడిగాడు ఆనంద్... అతని పెదాలపై సన్నటి నవ్వు వివేక్ దృష్టిని దాటిపోలేదు...
"అవును సర్... మా ఫ్రెండ్ ఒకరు కాల్ చేస్తే మాట్లాడుతూ ఉండి పోయాను" 
తడబడుతూ చెప్పాడు వివేక్...
" ఓహ్... అలాగా... బ్యాడ్ న్యూస్ ఏమీ లేదుగా " 
అన్నాడు ఆనంద్... అతడు వివేక్ ను ఆడుకుంటున్నాడు...
"అలాంటిదేమీ లేదు సర్.... ఏదో పర్సనల్ కాల్.. " 
అతని వైపు చూడకుండా ఎటో చూస్తూ అన్నాడు వివేక్... ఆనంద్ పద్ధతి చూస్తుంటే వివేక్ కి భయంగా ఉంది...
"అవునా... నేను ఇంకేదైనా దుర్వార్త అనుకొని టెన్షన్ పడ్డాను"

"లేదు .... అలాంటిది ఏమీ లేదు"

" హ్మ్మ్... అయితే నేను ఇక్కడ నీ భార్యతో మాట్లాడుతుంటే నువ్ అక్కడ నీ ఫ్రెండ్ తో మాట్లాడుతూ ఎంజాయ్ చేశావన్నమాట" 
అంటూ తన షర్టు జేబులోంచి ఒక బ్లూ టూత్ డివైజ్ బయటకు తీసి సోఫాలోకి విసిరేశాడు ఆనంద్...

వివేక్ అతనికి జవాబేమీ ఇవ్వకుండా గుటకలు మింగుతూ నిలబడి పోయాడు...
"వివేక్... నేను కొద్దిగా విస్కీ తీసుకుందామని అనుకుంటున్నాను... మనిద్దరికీ తెమ్మని సంజన కు చెప్పాను.... నీకు ఓకే కదా..." 
అన్నాడు ఆనంద్...
ఆనంద్ మాటలు పూర్తవనే లేదు సంజన హల్ లోకి అడుగుపెట్టింది... ఆమెను చూసి వివేక్ స్టన్ అయిపోయాడు...
Reply

« Next Oldest | Next Newest »

Thread Tools Search This Thread


Advanced Search


    Posting Rules
    You may not post new posts
    You may not post replies
    You may not post attachments
    You may not edit your posts

    BB code is On
    Smilies are On
    [IMG] code is On
    HTML code is Off
Forum Jump:

Current time: 26-05-2020, 09:05 AM